Sfeerbeelden

We zijn rond 20 september op weekend geweest naar Zeeland, in het Roompot Beach Resort vlakbij het strand. Het was ontspannend en rustig daar. We hebben dolle pret gehad in het zwembad. Zowel Sam en Kato hebben onder water leren "zwemmen". Het eindigde een beetje in mineur omdat Sam voluit op de grond gleed op zijn achterhoofd, met overgeven tot gevolg. Snel in bed gestopt en af en toe wakker gemaakt, maar het was snel beter, gelukkig. Toch hebben we de uitstapjes naar Middelburg en Veere afgelast omdat we hem niet teveel konden vermoeien, en we hadden geen buggy bij.

Intussen is het nieuwe schooljaar goed begonnen, met blije kinderen die elke dag leuke dingen doen (maar daar niet altijd veel over vertellen), en met volle zaterdagen: voormiddag balletles, namiddag zwemles, en rustige zondagen.

Vorige zondag kwam nichtje N gans de namiddag spelen. Wat was dat leuk zeg!

Sam

Deze avond vertelde Sam voor het eerst uit zichzelf iets van wat er vandaag gebeurd was. Ze werden vandaag opgevangen door onze Buurvrouw die al in verlof is.
Ik zei tot de kinderen: "ik heb gehoord dat jullie zo flink geweest zijn vandaag, dat is leuk om te horen!"
Sam: "R is niet flink geweest, want R heeft N niet..., N heeft niet mogen ... en dus ... N was niet hé"
Ik snap het ook niet hoor, maar hij heeft toch iets verteld van wat er uren voordien gebeurd was. En helemaal uit zichzelf!
Hij toont ook eindelijk interesse voor de Hopla puzzels, en kan ze zelfs maken. Wat een sprong voorwaarts. Zo zal hij over twee maand wel klaar zijn voor de tweede kleuterklas.

Kille winteravond

Sam heeft een nieuw stopwoordje: èh?


"Mama, kraan èh"
"Mama Kato stout èh"
"lekkere pannekoekenèh"


En als ik erover nadenk, gebruik ik dat woordje vrij veel, en nu betrap ik me er telkens weer op... Nogal vervelend om zo door je kinderen op irritant taalgebruik te worden gewezen...


Deze avond ben ik eindelijk eens beginnen haken, nadat ik in mijn ouderlijk huis op zolder wat oud materiaal (haaknaalden, breinaalden en katoen) ben gaan halen. Ik zat zo gezellig alleen in de zetel, de tv aan, de Flam aangestoken... Lekker bij een haardvuurtje handwerken: kan het nog beter qua gezellige winteravonden?
Maar dat vuurtje dacht er anders over. Minstens vijf keer ging de vlam helemaal weg en moest ik opnieuw beginnen. De laatste keer leek het ook te doven maar dan plots kwam er toch terug een vlammetje en is het vuur in gang. Alleen is het nu al bijna niet meer nodig, tegen dat de kamer verwarmd is, ga ik naar boven.

Mijn eerste haakwerkje is trouwens af: tien centimeter lossen en dan 1 rijtje vasten, denk ik toch, en ik heb een leuke sleutelhanger voor Kato...



Kwestie van grotere stukken, weet ik nog niet goed wat ik zou maken: een vestje, een soort sprei, een pop? Ideetjes?

Virussen en fietsen

Het is maar te hopen dat er hier geen virus of bacteriële infectie binnengedrongen is, want gisteravond voelde ik me ineens een slappe vod, hoofdpijn, misselijk, moe, ik wilde om 18u30 al niets liever dan in mijn bed kruipen. Het was eigenlijk heel plots opgekomen. De kinderen waren echter nog niet moe genoeg om in bed te stoppen, dus nam ik maar een dafalgan om het nog even vol te houden. En eens ze dan in bed zaten voelde ik me stukken beter. Vandaag niets aan de hand.
De kinderen hebben daarentegen allebei een lelijke hoest, en hun wangen en oren zagen rood. Geen koorts tot nu toe, maar Sam zag er toch wat ellendig uit en had lichte verhoging, dus heb ik hem een lepeltje junifen gegeven, en allebei kregen ze een lepel hoestsiroop. Nu maar hopen dat we de nacht rustig doorkomen.

Intussen bereid ik me mentaal voor op een toch wel grote verandering: een andere job. Naast de verandering in omgeving, collega's en jobinhoud, is er nog het vervoer. Nu ga ik met de auto naar het werk, na eerst de kinderen naar school gebracht te hebben. Maar mijn nieuwe job is veel makkelijker bereikbaar met het openbaar vervoer, in mijn geval met de bus. Dus ga ik de kinderen eerst met de fiets afzetten en daarna de bus nemen aan de dichtsbijzijnde halte. In nood kan ik ook nog wel met de auto naar de school rijden en die daar ergens laten staan en dan de bus nemen, maar kan L onze "grote" auto niet gebruiken om de kinderen af te halen of boodschappen te doen, ipv zijn 20 jaar oude polootje.
De fiets dus, dat vinden de kinderen eigenlijk ook leuk, weer of geen weer. Als ze goed aangekleed zijn valt dat trouwens best mee en kweken ze wat weerstand. Nu heb ik twee stoeltjes op mijn fiets: eentje aan het stuur en eentje op de bagagedrager. Maar deze oplossing zal niet lang meer kunnen, de benen zijn te lang voor de voetsteuntjes.
De oplossing lijkt me een aanhangfiets voor Kato, terwijl Sam dan achterop de bagagedrager zit.
Maar ik heb helemaal geen kennis van aanhangfietsen. Tips voor een goede aankoop zijn dus welkom.

Bed

Ik weet niet hoe dat bij andere jonge gezinnen gaat, maar bij ons wordt er nogal wat meegezeuld uit en naar bed.
Bij Kato is dat al heel lang een lakentje, en soms een hondje, en nu meestal beide en onlangs kwam daar nog een dekentje bij. Tweemaal per dag moet dat naar boven en naar beneden.
Sam kan al lang niet meer in een bed liggen of in de zetel zitten zonder zijn slaapzak. Verder moet er ook een kraan mee en eventueel ook een hondje of andere knuffel.
Bijgevolg is dat telkens een hele verhuis op die trap. Ik heb al lang spijt dat ik ooit heb toegelaten dat dat laken en die slaapzak telkens meegingen.
En het wordt er alleen maar erger op.
Toch kan ik het niet opbrengen om er een echte strijd van te maken. Want ze zijn zo aan die dingen gehecht dat het afpakken ervan een drama oplevert. In tweevoud.

Verjaardagsfeest

Het zit erop. Sam heeft zijn feestje gehad. En het was leuk.
Hij heeft heel mooie cadeaus gekregen. Twee hele mooie boekjes (de Hi-Ha-Hoeve met magneetjes en een boek over dieren tellen van Eric Carle) van tante M en nonkel H.
En een grote doos clics van oma L en opa. Ik had hen die tip gegeven, omdat Sam daar bij de onthaalmoeder heel veel mee speelde naar het schijnt. En hij was er blij mee.

Toen kreeg hij van tante A en neef D een heel mooie kraanwagen, een takelvrachtwagen eigenlijk. En de andere cadeaus zag hij al niet meer staan. Daarna volgden nog hele mooie kleren van oma M en opa R en van L. Maar dat was meer voor mama. De kraan, dat was het één en ander!

Daarna was er taart! Een mooie grote taart met slagroom en Winnie de Poeh en met drie kaarsjes op, die Sam mocht uitblazen. Maar alle commotie werd hem teveel en daarom mocht Kato de kaarsjes uitblazen.



En toen hij taart had gegeten ging hij weer met de takelwagen spelen.
Als dat geen succes wordt! Het is er één uit een reeks van verschillende auto's van Bruder. We weten al wat te vragen aan de goede Sint!

Mijn trots....

net uit bad.... ... bij vrienden op bezoek...

Zaterdagochtend

Om half zeven werd ik wakker. Sam ook. We gingen naar beneden en ik zette hem voor tv met een fles melk, en ging snel douchen. Daarna aten we samen een boterhammetje, en dan was het brood op. Toen kwam Kato naar beneden en die had honger.
Toen dacht ik: kom, ik bak snel pannenkoeken (want ik heb daar al geruime tijd zin in omdat dat zo gezellig is, maar het kwam er nooit van). Kato vond het een super-idee en vroeg beleefd: "mag ik helpen mama?" Natuurlijk mag je helpen lieve kind.

Ze zette een klein stoeltje naast het aanrecht om haar handjes te kunnen toesteken. Sam zette naar dit voorbeeld zijn tripp-trapp ernaast. Omdat ik zo zelf geen plaats meer had, schoof ik z'n stoeltje dus wat op, onder protest, en begon aan de werkzaamheden. Ik nam de juiste hoeveelheid bloem en zij mochten het dan zeven. Eerst Kato de ene helft, dan Sam de andere helft. Dan mochten ze er elk om beurt een schep suiker bij doen. Dan brak ik de eieren en mocht Kato de beide helften uitgieten. Vervolgens mocht Sam er een beetje melk bij gieten, en Kato mocht roeren. Sam wilde ook wel eens roeren, en Kato mocht dan melk bij gieten. Tot zover liep alles gesmeerd. Maar Sam wilde eigenlijk melk bijgieten EN roeren. Dus begonnen ze te vechten voor de garde. Dit ging gepaard met veel geroep en intussen begon het me te dagen dat dit zo niet snel genoeg vooruit ging, het was immers al 8u15 en om 9u15 moesten we bij de tandarts zijn. Ik nam de garde uit hun vier handen en zei boos dat ik het zelf wel zou doen als ze niet overeenkwamen. Door dit oneindig onrechtvaardig besluit volgde er een huilbui die kon doen vermoeden dat ik hen ook in het deeg had proberen te gooien. Uiteindelijk gaf Sam het op en ging spelen. Kato hielp nog met kloppen en toen was het deeg klaar. Zonder klonters. Prachtig hoor! en vooral... gezellig! Ik ging aan het bakken en na enkele aangebrande exemplaren (doordat Sam mijn aandacht trok), begonnen ze er echt uit te zien als opa-pannenkoeken.


Zijn de pannenkoeken zo lekker als die van opa? , vroeg ik.
Ja hoor, zei ze, ze zijn even lekker. Ik glom. Opa is wel een kei in pannenkoeken bakken.


Ze smulde er enkele naar binnen, en ik, ik bakte voort.
Toen ze genoeg had stopte ik met bakken en liet de rest van het deeg maar even voor later.

Ik liep naar Sam en het hing in de lucht: hij had een vuile broek.
(Een plasje lukt meestal wel op het potje, maar het grotere werk doet hij liever al hurkend.)
Ook lagen alle kranten en papieren, die papa gisteren in een doos had gestoken om mee te geven met de vuilniskar, allemaal verspreid over de kamer.
Een verse broek dus, en nog even op het potje voor een plasje hoor Sam, dan spoel ik intussen even je broek uit.

Hoewel hij zeer goed weet dat hij niet rechtstaand mag plassen, deed hij het wel, omdat ik toch niet keek. Met het bekende gevolg: kousen, potje en vloer nat.
Ondertussen was het bijna 9u en begon ik me stilaan op te jagen.
Kato moest zichzelf maar snel kleden en dan hup jongens, tanden poetsen want we moeten naar de tandarts. Sam wilde zijn mond helemaal niet meer opendoen, want ik was iets te boos geweest over zijn rechtstaand plassen. Maar het moest wel deze keer! Mond OPEN Sam!


Daarna jassen aan, kom op nou, het regent, je moet wel deze aandoen!
Nee ik wil mijn giensjas! En ik wil mijn poesje meedoen!
Ik ook poesj!
Sam neem dan je hondje
NEEEEEEEEEEEEE KAAN!
OK doe dan je kraan mee.
Ik wil nog een pannenkoek! Ze zijn wel een beetje goed maar niet zo goed als die van opa...

Duh! Zo typisch: op het moment dat je denkt dat je geen kinderen had moeten nemen, steken ze nog een dolk in je hart!


Nu, voor ik een volgende keer aan pannenkoeken begin, zorg ik eerst dat er aan een aantal beginvoorwaarden voldaan is:

1) Sam moet zindelijk zijn
2) Ik neem twee beslagkommen en twee gardes
3) Ik doe dit enkel en alleen als ik twee lege uurtjes te vullen heb en dus niet op de klok moet kijken...



Gelukkig waren we toch nog op tijd bij de tandarts en moesten we zelfs nog wat wachten zodat ik even op adem kon komen... En hoewel ze gedurende deze wachttijd hun frustratie van de pannenkoekenbak met hun stembanden en voeten van zich afschudden, waren het voorbeeldige kindertjes in de spreekkamer van de tandarts!

En daarna werd het toch nog een superleuke dag:


* binnenspeeltuin
* terug thuis een middagdutje/siësta
* pannenkoeken eten dit keer
* buiten spelen in een zalig zacht herfstweertje
* lekkere quiche gemaakt als avondeten en zelfs de kinderen hebben veel gegeten

Knuffelbeest

Ik heb vandaag een dagje vrij genomen. Gisteren was een belangrijke dag op het werk, één die een taak afsloot die ongeveer een jaar geleden begonnen was. En het is goed afgelopen, we zijn geslaagd in onze opdracht, en dat geeft een Heel Goed Gevoel.

Vandaar een dagje vrij dus vandaag, en ik kon de kindjes deze middag thuis laten eten, een luxe voor hen, want Kato vindt boterhammetjes eten op school echt niet leuk. En daarna was er nog maar 1 uurtje school, en dan mogen de ouders komen kijken. Ze sluiten dan de week af (met een zogenaamde Weeksluiting) en alle kinderen van de school tonen dan eens, per groep, wat ze gedaan en geleerd hebben de voorbije week. Een leuk moment voor iedereen.

Toen we op school aankwamen en de bel ging, moesten de kleuters eerst even met de juf mee. Daarna kwamen ze terug in de zaal waar de ouders al klaar zaten. Zo vermijden ze dat de kindjes bij de mama of papa op schoot willen zitten, want dat is natuurlijk ook niet de bedoeling.

Sam kwam als eerste terug de zaal binnen en keek naarstig rond, maar zag mij niet. Ik dacht, gelukkig maar, want anders komt hij direct op me af. Maar dan verbaas je je er toch telkens weer over hoe flink je kind soms is. Hij zag me en er verscheen een oorbrede glimlach, en zijn handje wuifde naar mij. Maar hij ging mooi zitten bij zijn klasgenootjes.

Zijn klasje was als eerste aan de beurt. Ze leren over het bos en ze zongen het toepasselijke liedje 'Op een grote paddestoel'. Sam zong nog niet mee, maar knikte wel met zijn hoofdje mee op de tonen van de synthesizer, bespeeld door meester Bart.

Daarna toonden ze wat ze gemaakt hebben in de klas: vlierbessensiroop!
Elke leerkracht kreeg een flesje. Ze hadden er ook een kaartje bij gemaakt met een tekeningetje. Sam mocht ook een flesje uitdelen.
Dan werd hun mooie knutselwerk getoond: een bos met bomen, noten, blaadjes, echt prachtig gedaan.

In Kato's klas is het onderwerp huisdieren, en ze hebben honden op bezoek gehad en slangen! Ze toonden ook dat ze al konden tellen hoeveel huisdieren alle kinderen samen hebben.

Daarna kwamen de lagere schoolkinderen aan de beurt. Ondertussen kreeg ik Sam in de gaten, aan de overkant van de zaal. Hij zat zowaar een meisje te verleiden! Echt waar! Hij nam haar hoofdje vast tussen zijn handjes en gaf haar wel tien kusjes. Hij vleide zijn hoofd tegen haar schouder. Hij gaf haar zijn mooiste glimlach. Eerlijk, het had een verliefd koppeltje van zestien jaar kunnen zijn!!

Dit is wat ik er met mijn flut-toestelletje van heb kunnen maken....


Knappe meid toch wel! :-)

Maar dan werd het haar toch een beetje te klef. :-)

Kleuter

Sam leert goed bij tegenwoordig, deels doordat hij nu naar de kleuterklas gaat. Hij ging er al van de tweede week naar het toilet en hoefde geen pamper meer aan. 's Ochtends deed ik er hem wel één aan voor onderweg en tijdens de opvang of voor mijn eigen gemak als ik hen op tijd op school moest krijgen. Maar zaterdag had hij hierdoor enorm veel natte broeken thuis, hij had blijkbaar niet goed door dat hij hier ook op het potje mocht. Op zondag ging het al heel wat beter en nu laten we de pamper zoveel mogelijk achterwege, behalve om te slapen.
Het vertellen gaat ook al beter, hij zegt meer wat hij wil, in plaats van enkel een klaagzang te starten. Ik heb nu echt twee kleuters en dat is heel leuk!

Terug naar school

De eerste schoolweek is prima verlopen. Sam heeft geen traan gelaten. (toch niet dat ik weet)

Hij zag het vorige zondagavond compleet zitten omdat er zo'n leuke speelgoedkraanauto in de klas staat. Dat weet hij door vorig schooljaar mee te gaan elke woensdag toen ik Kato kon begeleiden tot in de klas.
Ook Kato is blij dat Sam ook naar school gaat. Zo is ze niet meer alleen tijdens de speeltijden en de lange middagpauzes. De juffen zeggen dat ze beiden heel flink zijn.


Sam was alleen nogal moe na schooltijd.





Vandaag nog een picknick in onze tuin, in de avondzon...

Onthaalgezin

Morgen is het voorlopig de laatste dag dat Sam naar de onthaalmoeder gaat. Vanaf volgende week gaat hij naar school. De kinderen mogen in de schoolvakanties nog in de opvang bij hun onthaalmoeder C, dus een definitief afscheid is het zeker niet.

Maar toch. Een grote stap. Mijn kleine jongen verlaat de geborgenheid van een onthaalgezin, om dit in te wisselen voor een drukke schoolgemeenschap.
En het is een echt onthaalgezin, want naast de onthaalmoeder zelf, was haar man ook vaak thuis in de week, daar hij voornamelijk weekendwerk doet. En ze hebben vier kinderen tussen 16 en 10 jaar, en deze zijn ook allemaal dol op de opvangkindjes.

Hij heeft daar een goede tijd gehad. Sommige dagen liet hij wel eens een traantje toen ik hem daar 's ochtends afzette, en wanneer ik hem ging halen kwam hij met open armen aangelopen.

Maar dat hij daar graag was, daar twijfel ik niet aan.

Daarom heb ik dan ook een bos rozen gekocht voor C, en voor de andere opvangkindjes een klein speeltje.

En ik werd er zelfs een beetje weemoedig van....

Puyenbroeck

We zijn zondag naar Puyenbroeck geweest. Een prachtig domein.
Het is GROOT. We zijn met het treintje meegereden het domein rond, tot het dierenpark. En van daaruit zijn we gaan wandelen, dit paadje in, dat brugje over, die kant uit... Er zitten heel wat rassen van boerderijdieren (kippen, geiten, schapen, koeien, ...) en de kinderen vonden dat uiteraard heel leuk. We zijn dan teruggewandeld - teruggelopen (Sam) - teruggestrompeld (Kato) naar de grote vijver en zo naar de speeltuin.
Er valt nog veel meer te zien en te doen, maar dat zal voor een volgende keer zijn.

Spelen

Het zijn weer drukke tijden: er is namelijk nogal veel te doen in de zomer, qua activiteiten in onze gemeente. Dit weekend waren er feesten van de Chiro. Zowel voor de ouders als voor de kinderen is dit heel plezant, we zien veel bekenden en iedereen kan gezellig praten of spelen.
Er was zelfs live volksdansmuziek en iedereen mocht meedoen. Sam stond liever te kijken.

Even later had hij iemand gevonden om de bouwwerktuigen in zijn boekje eens aan te tonen. Algauw stond er heel wat volk naar te kijken...

Kato had tweemaal geluk: zowel zondag als vandaag werd ze geschminkt. Een bloemenmeisje wilde ze vandaag zijn. We waren toen met een aantal gezinnen samen op een gemeentelijke speeltuin. Wat een leuke plek, niet eens heel ver van ons maar ik was er nog nooit geweest. We hebben op dekens gepicknickt en de kinderen liepen van het ene speeltuig naar het andere en dan weer even bij de mama's en de papa's. Een zeer ontspannende namiddag.


Die helaas weer slecht afliep doordat Kato mijn "bevel" om te stoppen met lopen naar de parking helemaal negeerde en zij dus -gevolgd door haar broer- eerst alleen aan de auto aankwam. Seconden later kwam ik aangerend met alle tassen en jassen in mijn handen. Het was er op dat moment niet gevaarlijk maar je weet nooit op een parkeerplaats. Die oncontroleerbare impulsiviteit die haar soms overvalt, doet haar alle bevelen vergeten. Ze doet soms zomaar wat in haar opkomt. Ze had bv. vanmiddag het pakje Prince koeken dat ik meehad, helemaal opengescheurd. Alle koeken los natuurlijk, en ik had geen doos mee. Niet zo erg, maar zulke dingen maken wij dus dagelijks mee met haar: ze grijpt iets vast en begint eraan te prutsen zonder na te denken. Als ik even niet oplet maakt ze alles kapot wat ze kan vinden. In bad pakt ze de douchezeep of shampoo en begint alles uit te gieten. Ook terwijl ze weet dat dat niet mag.

Mijn toffe meid kan heel lief zijn, ze is heel open en sociaal, ze is zeer slim en leergierig, en we zijn heel erg trots op haar. Maar je moet ogen op je rug hebben met haar in de buurt. Alle tassen of zakken die ze kan vinden pluist ze uit en ze verstopt in haar zakken wat ze wil hebben. Geniepig doet ze wat ze wil, ook al weet ze dat er straf volgt als het uitkomt. Het feit dat het soms niet uitkomt is blijkbaar al genoeg om het risico te nemen.

Kleinkinderen

Drie kleinkindjes op een rij. Met dezelfde oma en opa. Tussen elk één jaar verschil in leeftijd.

Een zeldzaamheid om ze alledrie samen op de foto te hebben.

Ze passen nochtans mooi samen, niet?

Onze twee voorbije dagen

Gisteren zijn we nog eens naar Puyenbroeck geweest, een groot domein niet ver van ons thuis. Er is een reuzegrote prachtige speeltuin voor alle leeftijden, een grote vijver, een dierenpark en een zwembad, en nog veel meer. We moeten er zeker eens een daguitstapje van maken om het hele domein te ontdekken, maar nu kon het maar voor een paar uurtjes in de voormiddag.
We zouden er eigenlijk gaan zwemmen maar met het mooie weer was het zonde om binnen te zitten. Dus hebben we van het zonnetje genoten!



In de namiddag deden de mannen van dit huishouden een dutje, en wij vrouwen deden het ook rustig aan. Samen aan tafel met de speelkaarten, en voor mama een boek erbij. (Francine, ik heb me "de tweede dochter" aangeschaft, prachtig boek, maar heb het nog niet helemaal uit, waarom heb ik toch altijd zoveel andere dingen te doen...).
Maar dit voelde echt als vakantie: lekker luieren...



We zijn voor de laatste keer dit jaar naar de Gentse Feesten geweest (tenzij we morgen toch weer zin hebben, maar dat is dan echt de laatste dag).
Mijn zus en schoonbroer waren er ook met ons nichtje.



We gingen ook terug naar de Spinnenkop stand en dit is het resultaat van vandaag:



Mooi hé!

En Sam bekijkt graag mensen...:

Achter hem op dat podium was er een optreden van een jeugdige bende, maar dat interesseerde hem duidelijk in mindere mate ;-)

Gentse Feestenweek

Wie er nog nooit naartoe ging kan het zich wellicht niet voorstellen, wat het is als een stad tien dagen na elkaar aan het feesten is. We zijn al vier dagen naar Gent geweest, en het was super!
Zaterdag zijn we naar de openingsstoet gaan kijken. De kinderen vonden het allemaal spannend en mooi.



Deze prachtige fee vond Kato's haar mooi van kleur...


's Avonds hadden we een barbecue in de tuin met onze buren en hun kinderen.

Op zondag was het feest bij Omalien en Opa. We mochten er 's middags gaan eten aan de picknicktafel (barbecue...). Heel gezellig! Maandagmiddag hebben we een fietstocht gedaan met ons vieren, noordwaarts waar ik nog nooit was geweest. Langs wegeltjes en bosjes (veel vliegen en andere insecten rond je oren) en naar een klein haventje.

Dinsdag ben ik alleen met de kinderen naar Gent getrokken, dit keer de buggy in de auto gelaten. We hebben eerst een boottochtje gedaan, want Kato wil dit al sinds vorig jaar graag eens doen. De kinderboot was al vertrokken dus deden we de "gewone" toeristenboottrip, die ongeveer 40 minuten duurt. Het was heel leuk en spannend, iets te spannend voor Sam in het begin, en op het eind alweer te saai voor Kato ("mama, ik wil eraf"). Daarna gingen we snel iets eten bij McDonalds, niet omdat we dat lekker vinden, maar omdat ik geen zin had in geklieder en ze daar met hun handen mogen eten ;-). Daarna weer op pad ("gaan we weer een boottocht doen mama?"). We passeerden een schminkstandje van De Spinnenkop, een aanrader want de meisjes toveren razendsnel prachtige tekeningen op de gezichten. Er stond veel volk en het moet dus rap gaan, waardoor ik wel de indruk kreeg dat het voor de schminksters meer bandwerk was dan kinderen animeren. Kato was een bloemenpoes en het was echt mooi. Mijn fototoestel had ik niet bij maar gelukkig kwamen we haar beste klasvriendinnetje tegen en haar papa heeft een foto gemaakt.
Daarna liepen we wat rond, om dan naar de kermis te gaan. Daar mocht Kato eens op de kindermolen en beiden hebben ze nog eens eendjes gevist. Toen haalden we ballonnen met helium, die vastgemaakt werden aan de handjes.
Daarna hebben we nog even naar straattheater gekeken, maar het was in het frans en visueel was het niet zo interessant. Ik wilde dus al weggaan maar de kinderen wilden liever nog wat blijven kijken...
Daarna heeft mama nog een tas gekocht om alle spullen in te steken en gingen we terug naar de auto en naar huis, waar alles bijna klaar was voor ons tuinfeest. Er kwam redelijk wat volk, ondanks het late besluit en uitnodiging. En de kinderen speelden allemaal samen en vonden het reuze.

Woensdag ben ik nog eens alleen met de kinderen naar Gent gegaan, dit keer heb ik de auto aan het Baudelopark geparkeerd. Daar is een speeltuin en een heel rustige sfeer. Er was nog niet veel volk om twee uur 's middags maar ik had halvelings afgesproken met een vriendin die helaas aan de andere kant van de stad was en ook met een andere vriendin had afgesproken. Blijkbaar zat ook mijn zus en haar vriendinnen aan het Zuidpark, maar daar zijn we niet geraakt omdat Sam moe was. Hij heeft het uiteindelijk toch nog uitgehouden tot vijf uur (na nog eens kermissen, een optreden van twee clowns en nog eens een grimeuse voor Kato). Daarna rustig naar huis, kindjes in bad en bed en ik ben nog eens gaan lopen 's avonds.

Vandaag is papa dan eens meegegaan en Sam had zijn middagdutje al gedaan. Opnieuw naar Baudelo, even op de speeltuin; daarna naar de kermis op de vrijdagsmarkt: Kato wilde op een treintje en op de echte paardenmolen (ponies), en ze kregen een ijsje.

En daarna hebben we pasta bolognese gegeten op Sint Jacobs.


De kinderen waren sneller moe dan de vorige keren en het was dus niks te vroeg dat we naar huis reden...

Update: de foto van dinsdag na de grime bij de Spinnenkop:

Karakter

Ons twee kinderen zijn op een bepaald vlak precies het tegenovergestelde van elkaar.

Kato, die antwoordt op bijna alles wat we vragen "nee", maar ze laat zich wel ompraten met goeie argumenten. Als ze iets wil nemen, dan doet ze dat zonder te vragen, omdat het toch wel weer niet zal mogen. Maar als we dan zeggen dat ze het moet laten liggen, dan legt ze het wel terug (meestal toch).

Sam daarentegen zegt bijna altijd "ja". Maarrrrrrrr, wanneer hij "nee" zegt, dan is het ook werkelijk "nee" en dan kan je hem daar niet vanaf brengen. Als hij iets leuks ziet liggen, dan vraagt hij altijd eerst of hij ermee mag spelen. Maar als hij het per se wil, dan moet het zelfs mee in zijn bed, al is het een boek of een auto of iets anders waar hij zich kan aan bezeren. En afpakken gaat dan gepaard met een stevige huilbui, soms tot hij echt over zijn toeren is...

Ik weet niet wie nu eigenlijk de koppigste is. Maar verschillend als ze zijn, ze zijn blijkbaar perfect complementair!

Een mand strijk

Hebben jullie dat ook soms dat je een mand strijk alsmaar uitstelt en er dan op de duur drie hebt?
Met de kermis-avonden zijn we steeds laat thuis, staken de kinderen dan gauw in bed en tegen dan was ik te moe om nog te staan strijken.
Bovendien lekt mijn waterreservoir en moet ik nog steeds mijn vervangstuk ophalen in de winkel. Allemaal excuses, maar ik zal er toch eens aan moeten geloven... ;-)

Nu goed, voorlopig geniet ik van het vakantiegevoel. Ik had een drukke dag op het werk maar geen stress-dag, gewoon goed vol en veel te doen, en ik kwam voldaan thuis. Tijdens het eten (waarbij we de kinderen wel weer moesten aansporen om verder te eten, niet 1 maar 5 keer), klom de stress-factor alweer iets hoger, maar na het eten hebben we het speelgoed opgeruimd en zijn we weer naar het dorp getrokken voor een laatste kermis-dagje. Kato kon maar niet genoeg krijgen van de kindermolen, en bij het eerste ritje wilde Sam het ook wel eens proberen. Mama ging er veiligheidshalve maar bij zitten en het was best ook, want hij weende al vlug en wilde terug naar papa aan de kant... Maar we hebben het ritje volgehouden, al is het voor Sam daarbij gebleven. Ze mochten dan nog eens eendjes vissen en hebben daarbij stoepkrijt gewonnen (we hadden niet genoeg punten voor twee kadootjes dus hebben mama en papa iets neutraals en nuttig gekozen, dik tegen de zin van de twee bengeltjes, maar even later vond Kato het toch wel een leuk emmertje en thuis heeft ze al zitten krijten).
We hebben ook geprobeerd een Bumba popje en een hondje te grijpen in het lunapark, maar dat lijkt ons tot nu toe onmogelijk (iemand trucs?).
Daarna zijn we met een echt hondje naar het parkje gaan hollen en rollebollen.

En... ook al moet ik deze week nog werken, ik ben al helemaal in vakantiestemming!