villa terraza

sneeuw

2010-12-18T20:45:00.000+01:00

Bij Sinterklaas

2010-12-18T20:43:00.000+01:00

Sunparks Oostduinkerke november 2010

2010-12-18T20:30:00.009+01:00

Barbies

2010-08-29T14:06:00.008+02:00

Ik heb de meest fantastische schoonzus die ik mij kan wensen.
En ze kan breien ook!
Kijk eens wat ze voor Kato heeft gemaakt:

Alle gebreide stuks zijn van haar hand. De andere heeft Kato ertussen gesmokkeld. 't Zijn er nog veel meer zelfs dan op de foto's.

Ze had ook naaipatronen liggen voor Barbiekleertjes. En een grote zak vol met stoffenrestjes.
Naaien doet ze minder graag. Maar toevallig vind ik dat nu wél leuk zie:

Pippi Langkous

2010-06-03T21:56:00.001+02:00

Handgemaakt

2010-06-03T21:49:00.001+02:00

Turnles

2010-06-03T21:35:00.004+02:00

schoolfeest 2010

2010-06-03T21:31:00.001+02:00

kato in 't wit

2010-06-03T21:23:00.001+02:00

Fotoshoot

2009-10-25T19:00:00.001+01:00

Nu ik gestart ben met mijn tweede jaar avondschool naaien, wou ik wel eens een eigen projectje starten buiten de lesuren. Het werd een werk van ongeveer 20 uur schat ik, maar ik vond het erg leuk om te doen. Vooral omdat ik wist dat er toch iemand heel blij mee zou zijn.

Nieuw schooljaar, nieuwe activiteiten

2009-09-21T21:50:00.005+02:00

Sam en Kato volgen nu allebei basisturnen en ook het vervolg op de zwemles. En Kato mag nu eindelijk naar de Chiro.

En alles doen ze heel graag. Sam overwint zijn angst om dingen te doen zonder zijn mama, papa of juf van school. En hij vindt het dan ook echt leuk, eens hij de nieuwe juf of meester wat vertrouwt.

Bezigheden

2009-08-23T21:22:00.002+02:00

Wij zijn eigenlijk graag thuis wij.
Mijn plan was om dit weekend eens ongekende uitstapjes te doen, naar een ruiterdoening hier dichtbij, of naar een dansinhetpark ding. 't zal voor volgend jaar zijn. Vooral Sam is liefst gewoon hier, in zijn zandbak of binnen met zijn auto's en duplo in de weer zijnde.
En ook Kato vraagt niet om ergens naartoe te gaan. We zijn dus gewoon hier gebleven.
Behalve dat we gisterenvoormiddag naar Ikea zijn geweest. Hetwelk zeer goed meeviel trouwens, het was niet zot van 't volk en ik heb vanalles gevonden. Het inladen van drie dozen Trofast viel niet mee, ze waren nogal zwaar voor mij alleen. Maar ze geraakten erin en één kast staat al recht. De andere twee zijn voor eind oktober, als we een uitbreidingetje aan ons huis hebben. Verder hebben we ook nog geschilderd, om de kunstwerken dan in kinderkadertjes op te hangen in de slaapkamer. En gezwommen. En cakejes gebakken. En speelgoed gepoetst en weggeborgen.
Beter dan die luie uitstapjes niet?

...

Het weekend zou een dag langer moeten zijn.
Minstens.

Carnaval

2009-02-17T20:03:00.002+01:00

Vrijdag is het carnavalsfeest op school en mogen de kinderen verkleed in een optocht door de wijk lopen. We mochten een jurk lenen van een lief meisje. Zie hoe mooi en elegant ze zich voelt.

Stan

2009-02-01T12:44:00.009+01:00

Ik ben intussen meter geworden van een super lief jongetje.
Stan, heet hij.
Is hij niet prachtig?

en hier was hij amper enkele uren oud.

Meter word ik wellicht maar één keer, dus ga ik dat ventje zoveel mogelijk verwennen.

Ik ben al begonnen met hem een paar unieke stukken te maken.

Proficiat, zus en (schoon)broertje!

Sfeerbeelden

2008-10-07T20:21:00.004+02:00

We zijn rond 20 september op weekend geweest naar Zeeland, in het Roompot Beach Resort vlakbij het strand. Het was ontspannend en rustig daar. We hebben dolle pret gehad in het zwembad. Zowel Sam en Kato hebben onder water leren "zwemmen". Het eindigde een beetje in mineur omdat Sam voluit op de grond gleed op zijn achterhoofd, met overgeven tot gevolg. Snel in bed gestopt en af en toe wakker gemaakt, maar het was snel beter, gelukkig. Toch hebben we de uitstapjes naar Middelburg en Veere afgelast omdat we hem niet teveel konden vermoeien, en we hadden geen buggy bij.

Intussen is het nieuwe schooljaar goed begonnen, met blije kinderen die elke dag leuke dingen doen (maar daar niet altijd veel over vertellen), en met volle zaterdagen: voormiddag balletles, namiddag zwemles, en rustige zondagen.

Vorige zondag kwam nichtje N gans de namiddag spelen. Wat was dat leuk zeg!

Jane Austen Quiz

2008-09-12T09:25:00.001+02:00

Hoe verzinnen ze het!

Take the Quiz here!

Puzzelen

2008-09-07T21:03:00.003+02:00

Openklas-moment

2008-08-28T21:23:00.002+02:00

We zijn deze avond met de kinderen naar hun nieuwe school geweest, om kennis te maken met hun juf en de andere kindjes, en het lokaal te zien waar ze een jaartje zullen doorbrengen.
De schoolkeuze was een moeilijke kwestie voor mij. We twijfelden drie jaar geleden al tussen school A en school B. Toen werd het school A, maar nu zijn we dan toch naar school B overgestapt.
In feite past het ideeëngoed van school A beter bij het mijne. En ook papa was na een tijdje wel overtuigd. Maar het draaide daar niet zoals het zou moeten. Niet dat de juffen en meesters niet hun best deden, integendeel. Maar er loopt zoveel structureel fout, en er gaan alsmaar meer leerlingen weg, zodat ook wij besloten hebben van er niet langer te blijven.
Jammer, want zo zal de school misschien ophouden te bestaan. En van zijn soort (methode-onderwijs) is er geen andere in onze gemeente.
Maar nu wordt het dus een meer "klassieke" school (lees: katholiek). Dichtbij huis, op wandelafstand. De hele buurt gaat daar naar school. We kennen er heel wat ouders en onze kinderen kennen er enkele andere kinderen. Van de andere school kenden we niemand voor we er gingen.
Kato ziet het helemaal zitten, ze heeft een mooie klas, een lieve juf (met een supergoede reputatie), en ze voelde zich meteen thuis.
Sam zit bij twee nieuwe piepjonge juffen, die elkaar week om week afwisselen. Ze lijken heel lief en zullen zeker alles doen om hun kindjes alle zorg en uitdaging te bieden. Alleen het klaslokaal, dat was vroeger een hall, een kleine vierkante ruimte. Ze hebben het wel mooi herschilderd in heldere kleuren, maar als de deuren openstaan tocht het er precies 9 beaufort en het is klein. Klein! Met een geweldig slechte akoestiek, zo'n lawaai. En dat voor 23 leerlingen.
Jammer.
Hopelijk voelen ze zich er even goed of beter als in hun oude school.

Fiets

2008-08-27T20:18:00.004+02:00

Soms ga ik met de fiets naar het werk. Veel te weinig, maar nu heb ik het al drie opeenvolgende dagen volgehouden. Vandaag op de terugweg heb ik eens niet de vertrouwde kortste route genomen, maar een zijspoor, en wonderwel reed ik door al die kleine straatjes mooi in de juiste richting. Heb ik toch oriëntatie-gevoel!
En daardoor weer een nieuwe buurt leren kennen, door straten waar ik nog nooit geweest was, langs parken die ik nog nooit gezien had, en dat geeft zo een extra flair aan je rit. Ik heb er frisse moed door gekregen. Morgen probeer ik opnieuw, eventueel langs nog een ander baantje.
(Het helpt ook wel als je de wind langs achter hebt, dat fietst zoveel vlotter)

Vakantie deel II

2008-08-11T21:49:00.004+02:00

De vakantie is voorbij, al een week.
We hebben het tweede deel - onder stralende zon - nog voller ingevuld met uitstapjes allerhande, onder meer naar de zee (kamperen op het strand en de dag nadien naar Plopsaland), de Gavers, Gentse Feesten Zuidpark, Gentse Feesten centrum, toneelvoorstelling, kinderboerderij, verjaardagsfeestje, trouwceremonie, of gewoon eens naar de oma's en opa's. En eens thuisblijven was daarbij een aangename afwisseling.

Nu zijn we weer met beide voeten in de werkelijkheid beland, maar het ontspannen sfeertje zindert nog na, getuige het heerlijke luieren bij een biertje of een ijsje naast de speeltuin in de Blaarmeersen. Alle weekends zouden zo gevuld moeten zijn!

Hier en daar wat slecht nieuws (over gezondheidsproblemen onder meer), doet een mens beseffen hoe relatief alles is, en hoe we moeten genieten van elke dag die we zonder grote zorgen mogen beleven.

Moed aan hen die voor moeilijkere tijden staan.

Vakantie deel I

2008-07-21T21:36:00.010+02:00

Elk weekend in juli hebben wij toelating van de stad om onze straat tot speelstraat te bombarderen en alle verkeer tegen te houden. Auto's mogen niet door, fietsers moeten sterk vertragen en indien nodig afstappen. De kinderen kunnen dus met een gerust hartje spelen midden op straat, met krijt, tennis, voetbal, springtouw, enz. En wat meer is, elk weekend mogen we gratis speelgoed lenen, en het begon indrukwekkend: met een reuzetrampoline.

Na dat eerste weekend werd het weer alsmaar somberder, en omdat ik deze dagen niet nutteloos wilde laten passeren, gefrustreerd omdat we geen uitstapjes konden doen, heb ik de living behangen met glasvezelbehang en dan geschilderd.

Dat gaf natuurlijk een dag of vier deze rommel:

Vakantie is natuurlijk ook: afspreken met vrienden die je anders nauwelijks meer ziet, en daarvoor werden we thuis uitgenodigd bij T en B, waarvoor dank!

Verder: uitstapjes naar speeltuinen en natuurgebieden, barbecuen in de tuin met buren en vrienden, Gentse Feesten, nog lang niet gedaan...

En wat doe je nog tijdens de vakantie? Leren fietsen!

Op de video hieronder zie je de allereerste goede keer, geef toe: ineens een heel eind hé mensen!

En wat is ze fier op zichzelf. En wij ook!

Sam

2008-07-02T19:51:00.003+02:00

Deze avond vertelde Sam voor het eerst uit zichzelf iets van wat er vandaag gebeurd was. Ze werden vandaag opgevangen door onze Buurvrouw die al in verlof is.
Ik zei tot de kinderen: "ik heb gehoord dat jullie zo flink geweest zijn vandaag, dat is leuk om te horen!"
Sam: "R is niet flink geweest, want R heeft N niet..., N heeft niet mogen ... en dus ... N was niet hé"
Ik snap het ook niet hoor, maar hij heeft toch iets verteld van wat er uren voordien gebeurd was. En helemaal uit zichzelf!
Hij toont ook eindelijk interesse voor de Hopla puzzels, en kan ze zelfs maken. Wat een sprong voorwaarts. Zo zal hij over twee maand wel klaar zijn voor de tweede kleuterklas.

Schoolreis

2008-06-17T21:39:00.006+02:00

Ze zijn weg.
Al van maandagochtend negen uur.
Al zesendertig uur en veertig minuten zo ongeveer.

Nog zo'n achttien uur voor ik ze weer in mijn armen heb.

Ze zitten hier 28 km vandaan.

Ik zie hen niet. Ik hoor hen niet. Ik hoor niets over hen.

Maar ik denk wel aan hen.

En ik mis ze!

Ballet

2008-06-16T22:23:00.002+02:00

Kato wil graag ballet doen. Dus is ze ingeschreven voor een proefles in september. We zijn eens gaan kijken naar een opendeurles bij de 7-8 jarigen. Echt klassieke balletoefeningen. Ben eens benieuwd.

Creatief bezig zijn voor de vrouw

2008-06-07T13:40:00.003+02:00

Goede pogingen vandaag om creatief te zijn, maar 't is voorlopig mislukt.
Ik wilde de gegrilde paprika's van Mme Zsazsa combineren met haar spaghetti met rucolapesto, maar ik vond geen rucola in de winkel, en mijn basilicum die ik ter vervanging wilde inroepen staat nog te klein, ik kon er nog net een blaadje of drie van halen. Het was dus vooral parmezaanse kaas met pijnboompitten en olie, en een pietsie groen.
De paprika's grillen lukte ook niet goed, ze waren niet aan alle kanten zwart en ze af en toe omdraaien was te riskant, amai wat een heet geval die oven! Ik kon er dus het goede "vlees" met moeite afhalen en het meeste is dus in de vuilbak beland. Ik heb wat er te redden viel gemengd met gepelde tomaten uit blik en gebakken gehakt. Maar alla, het viel al bij al nog mee en zelfs de kinderen lustten het!
Daarnaast probeerde ik met mijn superdeluxe fototoestel een mooi portret te maken van ons Kato, om te gebruiken voor uitnodigingen voor haar verjaardagsfeestje. Maar het licht zat niet goed, er zat appel in haar mond en de achtergrond, wel, ons huis is nogal rommelig en er is geen enkele lege wand over... En buiten regent het.
Verder zijn de kinderen deze week gestart met het maken van respectievelijk een poes en een auto op basis van een doos kleenex, maar halverwege het schilderen zijn we moeten stoppen wegens niet alleen de doos beschilderd, maar ook de tafel, de handen en speelgoed.
Ik hoop werkelijk dat u het resultaat hier nog ooit eens te zien krijgt.

Tot zover mijn creatieve drama's.
Straks na mijn eerste kop koffie van vandaag nog een verdere poging.

Canon

2008-06-04T20:26:00.006+02:00

Ik heb een nieuw fototoestel gekregen van L, voor mijn moederdag... Schoon kado hé! En blij dat ik ermee ben!

Een Canon 400D. Fantastisch gerief, zeker na de Sony Cybershot; miljaar, de foto's van de Beekse Bergen trekken echt op niks!

Nu zijn het ook nog geen pareltjes, maar het is toch al stukken beter!
Oefenen oefenen...

Nigella Lawson

2008-05-18T12:47:00.009+02:00

Mijn lieve buurvrouw had ons enkele jaren geleden overheerlijke gerechten klaargemaakt op oudejaarsavond. Ik zocht inspiratie om te koken dit weekend en vroeg haar het recept voor die fantastische aardappeltjes die ze toen gemaakt had. Ze ging meteen het boek halen, het bleek van Nigella Lawson te zijn: "Voor altijd zomer". Ze toonde me ook het recept voor de wortel-pindasalade die ze toen ook gemaakt had. En ik bladerde verder in het gevogelte-hoofdstuk en het eerste daarvan, de gouden jubileumkip, sprak me meteen aan. Er moest nl. verse koriander in, en het was de eerste keer dit seizoen dat ik dit heb geplukt.

Alles is supermakkelijk met weinig werk. Alleen voor de aardappeltjes en koude kip moet je wel op tijd beginnen.

Hasselback-aardappeltjes

middelgrote ovale aardappeltjes, ik heb nicola's gebruikt, best vastkokende in ieder geval
boter
olijfolie
zeezout

Snijd de aardappeltjes op een lepel in smalle inkervingen van 3 mm apart. Niet tot beneden doorsnijden.
Doe een flinke klomp bakboter (45 g volgens het boek) en 5 lepels olijfolie in een ovenschaal. Ik heb deze dan op de kookplaat gezet. Leg de aardappeltjes erin met de open kant naar beneden en laat even aanbakken. Draai ze dan om en laat ook een minuutje sudderen. Giet er wat van de olie/boter over. Strooi er wat zout op. (Normaal gebruik ik nooit zout bij het eten, maar hier is het wel lekker.)
Dan in de oven bij 210°C gedurende een uur (of meer of minder naargelang, prik even om te zien of ze gaar zijn).
Ze krimpen dan een beetje waardoor de schijfjes mooi zichtbaar worden.

Gouden jubileumkip

1 mango, in blokjes van 1 cm
1 lente-ui, fijngehakt
(1 tot 2 rode Spaanse pepers)
sap van een halve tot 2 limoenen (naar smaak)
1 koude, gare kippenborst, in stukjes
1 klein kropje bindsla, kleingesneden of -gescheurd
1 flinke handvol verse koriandern gehakt
1 theelepel arachide olie (of notenolie)
(een paar druppels geroosterde sesamolie)

Eerst mango met limoen en pepers mengen, laten marineren terwijl je de rest kleinsnijdt en klaarmaakt. Dan alles mengen.

Sesamolie heb ik niet, en de spaanse pepers heb ik ook maar achterwege gelaten vanwege de gevoelige smaakpapillen van de kinderen .

Wortelsalade met pinda's

4 wortels, grof geraspt of in dunne staafjes gesneden

75 g gezouten pinda's

2 eetlepels rode-wijnazijn

2 eetlepels olie

(een paar drupjes sesamolie)

Meng alles door elkaar.

Smakelijk!

Beekse Bergen en Efteling

2008-05-17T19:46:00.002+02:00

Wij hebben een leuk pinksterweekend gehad zeg! Vier dagen logeren in een vakantiepark aan de Beekse Bergen. Dag 1 naar de Efteling. Dag 2 naar het Safaripark en gaan zwemmen. Dag 3 idem dag 2. En dag 4 opnieuw Efteling. Alles twee keer gedaan, het is duidelijk dat het allemaal reuzeleuk was.
Jammer genoeg heb ik bijna geen enkele foto die de moeite is om te tonen.
Maar geloof me op mijn woord: een toffe weekendformule met 3 tot 5 jarigen.

Kippesoep

2008-04-19T20:51:00.002+02:00

Vanmiddag had L lekker gekookt, stoverij met zelfgemaakte frieten. Hij was me aan het uitleggen hoe hij dat precies maakt (ik ben echt niet thuis in de Vlaamse kookkunst, geef mij maar eerder buitenlandse recepten). Kato volgde het gesprek tijdens het eten blijkbaar goed op, en wilde ook haar duit in het zakje doen.
"Ik zal jullie eens uitleggen hoe je kippesoep moet maken. Je moet eerst ballekes doen, en dan soep, en dan ketchup daarbij en fanta, dat drankje, en dan moet dat vijf minuten in de koeskast (- "de koeskast??" - "ja de koeskast") en dan moet je er snoepjes bijdoen, zo voor op de taart, heb je die nog mama? en dan appelmoes en patatten en dan moet dat 65 minuten in de oven, en dan heb je lekkere kippesoep".
Zo, als iemand dit eens wil proberen, laat eens weten hoe het was...

Vandaag hebben ze aan de ramen boven rolluiken vastgemaakt, zodat de slaapkamers volledig verduisterd kunnen worden. We hopen daarmee dat de kinderen daar wat langer door zullen kunnen slapen, en dat vooral in de zomer, wanneer ze soms moeite hadden om in slaap te vallen door de ondergaande zon die in hun kamer scheen op een zwoele zomeravond.
Ook voor L zal dit wel beter zijn als hij 's nachts moet werken en overdag slapen.

Openbaar vervoer

2008-04-14T21:02:00.004+02:00

Sinds ik in de stad werk, verplaats ik me meestal met de bus. Dat is een aangenaam vervoermiddel, als je niet te lang moet wachten. Daarenboven kom je nogal eens bekenden tegen, met wie je dan een babbeltje slaat over het werk, de kinderen, recente reisverhalen, enz.
Er wordt dan soms ook wat afgelachen, en je dag is dan al half goed, al is het nog geen negen uur 's ochtends.
Ook als ik er alleen op zit, geniet ik van het half uurtje rust. Radio 1 via koptelefoontje, wat naar buiten kijken, meer moet dat niet zijn om te ontspannen.
Morgen ga ik niet met de bus. Ik ga met de auto naar het station, met de trein naar de luchthaven, en met het vliegtuig naar Manchester, om daar een taxi te nemen.
En 's avonds in omgekeerde volgorde.
Qua ontspanning lijkt me dat iets te veel van het goede. Om 6u30 vertrekken en rond 22u (als alles goed gaat) terug thuis.

Fiets

2008-03-25T19:38:00.006+01:00

Nu ik een aanhangfiets heb om Kato naar school te brengen, terwijl Sam op het stoeltje zit, is het wel de bedoeling dat ik toch probeer om 1 keer per week met de fiets te gaan werken, om zo de frequentie geleidelijk op te drijven tot misschien wel dagelijks.

Nu de kinderen sinds gisteravond uit logeren zijn bij oma, ben ik vanmorgen vol goeie moed met de fiets naar het werk vertrokken. Het had wel gesneeuwd en alles lag wit, maar het klaarde weer op en de lucht was zo mooi blauw. En dat onze straat volgesneeuwd was, wilde ook niets zeggen, de straat loopt dood en hier strooien ze nooit. De andere straten zouden wel sneeuwvrij zijn. En Frank Deboosere had gezegd dat het 's avonds ook niet meer zou sneeuwen. Dus ik zocht regenvest, sjaal, wanten en muts bijeen, deed mijn bottinnen aan en ging naar het tuinhuis om mijn fiets te pakken.
Eigenlijk al van zodra ik de aanhangfiets eraf had gedaan en al mijn tassen in de fietstas had gestoken en mijn sjaal goed in mijn jas had gepropt en mijn muts opgezet en ik de fiets uit het tuinhuis had gereden, begon het weer fel te sneeuwen. Maar al die moeite voor niets? Ha neen hé, ik ging toch!
Toen ik onze straat uitreed bleek die niet de enige te zijn die nog ondergesneeuwd was, de strooidiensten waren ons dorpke precies vergeten.
Bijna aan het dorpsplein aangekomen dacht ik mijn fiets daar toch te ruilen voor de bus. Maar ik heb geen goed fietsslot om hem vast te zetten aan een paaltje. Te riskant, dus ik zou doorrijden tot de garage van hele lieve mensen, waar ik de aanhangfiets ook veilig mag achterlaten indien nodig.
Met toegeknepen ogen en mijn muts zo diep over mijn oren dat mijn gezichtsveld verkleind was tot katarakt-niveau, fietste ik lustig door. Totdat mijn wiel onderuit schoof en ik ernaast in de zachte sneeuw belandde. Met slechts een beetje pijn aan mijn rechterbeen en nog wat natrillend ging ik verder ten strijde. De laatste straat was echter te wit en te glad, en dat stuk heb ik dan maar te voet gedaan.

Ik voelde de hele dag niets speciaals, maar na vanavond terug dat eindje gefietst te hebben, blijken mijn schouder en nek toch een beetje averij te hebben opgelopen.
Zou ik morgen opnieuw proberen?

Lieveheersbeestkussen

2008-03-23T20:30:00.005+01:00

Ik ben wel op dreef geweest dit weekend zeg.
En weer door dezelfde blog geïnspireerd. Als je ook graag creatief bezig bent maar je weet niet goed waar te beginnen, ga er dan zeker eens een kijkje nemen in het archief, te vinden door op de links aan de linkerkant te klikken (recepten, handgemaakt, handleidingen).

De kleuren zijn niet zo vrolijk als het voorbeeld, maar ik had alleen deze fleece nog liggen.
Het opent onderaan door overlappende flappen, zoals bij een kussenovertrek. Ik ga ook eens zorgen voor een kersenpitkussentje om erin te steken, lijkt me zalig om dit opgewarmd bij je in bed te hebben, of in de zetel.

Het kan eigenlijk ook nog gebruikt worden om de pijama in te steken zodat die niet rondslingert rond je bed.

Appelcake en quiche

2008-03-23T16:42:00.005+01:00

Ik heb morgen bezoek, dus ben ik zowat de hele dag in de keuken bezig geweest.
Eerst appelcake gebakken. Mijn eeuwig recept, want de meesten vinden hem erg lekker (vooral mijn schoonfamilie is er redelijk gek op).

Voor wie geïnteresseerd is, hier het recept:

- 200 gr alpro boter smelten en wat laten afkoelen
- 200 gr suiker erbij roeren
- vier eierdooiers erbij (daarom moet hij afgekoeld zijn, anders stolt dat, ja, al eens ondervonden)
- 250 gr zelfrijzende bloem erbij
- dit goed mengen

- de vier eiwitten kloppen met zakje vanillesuiker erbij
- geklopt eiwit onder het mengsel spatelen
- stukjes appel, ev. rozijnen en/of kaneel erbij

- bakken bij 180°C gedurende 45 min tot een uur

Voor deze twee + een kleintje dat al op is, heb ik de dubbele hoeveelheid van hierboven gebruikt.

En dan quiches:

- een met witloof en spek
- de andere met hesp en kaas
- en de derde met prei en zalm

bereidingswijze

- bladerdeeg van Herta uitrollen in een springvorm (bakpapier laat ik eronder)
- doorprikken met een vork

- de ingrediënten reeds vooraf bereiden (zalm en prei stomen, witloof en spekjes stoven) en goed laten uitlekken en afkoelen

- de groenten + vis of vlees op de bodem uitspreiden

- per quiche 2 eieren kloppen en alpro room en peper toevoegen (voor de quiche met zalm ook dille toegevoegd, voor die met witloof ook dragon)

- ei/roommengsel op de gevulde bodem spreiden

- geraspte kaas erover

- bakken gedurende 30 min (ongeveer) bij 200°C.

Hierbij geef ik een salade met vinaigrette met rozijntjes en fetakaas, tomaatjes, alsook zelfgebakken brood (ev. ook met feta en noten erin).

Bananenbrood

2008-03-21T21:35:00.005+01:00

geïnspireerd door Mme Zsazsa.

Ik heb gemengde witte en volkoren bloem gebruikt, want ik had niet genoeg witte meer. Het ziet er dus helemaal anders uit dan het origineel. Het smaakt ook niet zo zoet als ik verwacht had, misschien ook door het volkorenmeel.
Maar lekker is het wel!

Magneetlijst

2008-03-21T18:28:00.006+01:00

In hun slaapkamer kunnen de kinderen nu hun eigen tekeningen of knutselwerkjes aan de muur hangen met magneten van Janbibejan op een magneetlijst van Ikea.

Simpel maar schoon.

Bij Tante Ann

2008-03-19T20:16:00.004+01:00

Een bezoek aan tante Ann en neef Dim (17j) is altijd fijn.
Zij wonen niet bij de deur (de andere kant van het land) en we maken er dus altijd een logeerweekendje van. Tante Ann en Dim zijn dol op Kato en Sam. En vice versa.
Niet alleen heeft tante Ann een hele grote doos vol fantastische autootjes, ze heeft ook make-up en prachtige speldjes. Ze kookt geweldig, en bakt op zaterdagochtend pannenkoeken.
Als ze telefoon krijgt, dan spreekt ze Frans! En dat vinden wij heel grappig.
Dim heeft een super brommer. Hem uitzwaaien door het raam is heel erg spannend.
Als hij thuis is (want hij gaat ook vaak voetballen), dan speelt hij graag met Kato en Sam. Verstoppertje bijvoorbeeld, of een pakspelletje.
Gewoon gek doen.
En er is een fijn zwembad in de buurt van het huis van tante Ann.
En samen op de glijbaan gaan met tante Ann, dat is geweldig!
Tot volgende keer tante Ann en Dim!!!

Kleur

2008-03-01T18:49:00.005+01:00

Kato is helemaal "into" kleuren de laatste tijd. Ze vraagt regelmatig om een nieuwe kleurplaat of neemt haar kleurboek bij de hand. Gezellige hobby, relatief arbeidsvrij voor de ouders, zowel tijdens als na de activiteit.
Daarna komt ze haar meesterwerken tonen aan ofwel mama, ofwel papa, het ligt eraan wie er in de buurt is, en dan wordt het à la limite beslist dat deze tekening heel speciaal voor p(m)ap(m)a gemaakt is. In de praktijk zijn de meeste tekeningen wel voor papa, niet omdat hij per se meer in de buurt is, maar omdat hij toch wel duidelijk het meeste tekeningen verdient, in de ogen van deze bijna vijfjarige prinses.
Want papa, ja papa is toch wel de grootste baas, en de liefste in huis, en als ons gezin in kleine groepjes moet worden ingedeeld voor bepaalde activiteiten, dan wordt Sam altijd aan mama toegewezen, terwijl Kato haar papa trouw blijft.
En dat herinnert me eraan: er zit een groot feest aan te komen, want Kato heeft vandaag haar papa ten huwelijk gevraagd. Op de knieën. In de badkamer.

Van zodra de praktische details bekend zijn, laat ik het u vanzelfsprekend weten.

Balletten

2008-02-04T21:30:00.000+01:00

Zoals op de meeste scholen werd er ook voor onze kinderen een carnavalfeest georganiseerd.
Ze mochten dus verkleed naar school gaan. Voor Kato was het snel duidelijk, ze wilde als balletdanseres gaan, want ja, zij gaat balletten!

Ik was eerlijk gezegd allang blij dat ze niet als ordinaire prinses wilde, want de helft van alle schoolmeisjes ging als prinses. En de andere helft was Mega Mindy.

Voor Sam was het ook simpel: hij liet dat hele verkleedgedoe aan zich voorbijgaan. Voor hem geen cowboyvestje, nee dank u, mevrouw.

En zo was ook hij uniek verkleed. Als Sam namelijk.

___

Note: de vlek op haar been is afkomstig van een stofdeeltje in het fototoestel :(

Niet gelukt

2008-01-30T19:58:00.000+01:00

Het heeft niet geholpen: stoer te zitten verkondigen dat ik met de fiets zou gaan werken.
Regen en koude hebben me al snel van gedachten doen veranderen vanmorgen.
Liever gezichtsverlies bij mijn trouwe lezers - het zijn er toch maar 3 - dan koude waterstralen op mijn hoofd!
En liever eerst in betere omstandigheden de fiets gewend geraken, dan voor maanden de fietsgoesting kwijt zijn.

't zal niet meer voor deze week zijn, als ik Frank Deboosere zo hoor.

Nogge blogge?

2008-01-29T21:33:00.001+01:00

Ik heb zo van die periodes - dat heeft u ongetwijfeld gemerkt - dat ik hoegenaamd geen inspiratie heb om te bloggen. Een blog, dat moet namelijk leuk zijn, en interessant en het lezen waard. Maar wat heb ik te vertellen dat én leuk is, én interessant én dan nog eens goed geschreven?
Eum, daar moet ik dus soms hard over nadenken.
En daar heb ik dan 's avonds helemaal geen energie meer voor.
Maar we gaan daar aan werken, aan die energie. Een goede methode zou zijn, om vanaf nu de fiets te nemen naar het werk. Het is gezonde beweging, goed voor de conditie en weerstand, en het spaart tijd uit (wachttijden bij de bus), en het is goedkoop! En tijdens het fietsen kan je zo goed bezinnen en komt er vanalles door je hoofd. Misschien wel blog-inspiratie.
Ik heb het gisteren geprobeerd. Het is 9.5 km, dus zo een goed halfuur voor een beginneling als ik. Maar de eerste 1.5 km moet ik de kinderen (+ boekentassen) op de fiets meenemen, en daar doe ik dus al 10 minuten over. Vandaag had ik er dus alweer geen zin meer in.
Toch neem ik me voor om morgen terug te fietsen.
En misschien breng ik dan 's avonds hier verslag uit.

Het Journaal

2008-01-11T22:14:00.000+01:00

Naar het schijnt heb ik toch één of twee lezers die regelmatig eens komen piepen of er iets nieuws geschreven staat, en ik heb jullie al lang op jullie honger laten zitten, hé lieverdjes.

Tja, ik heb blijkbaar sinds nieuwjaar geen zin meer gehad om te bloggen, terwijl ik in de vakantie nogal vaak schreef. Dit schiep misschien te hoge verwachtingen.
Tijdens de vakantie had ik nochtans ook andere bezigheden genoeg, maar ik was veel thuis, vaak alleen met de kinderen, en die blogjes vervingen zo'n beetje de gesprekjes die ik normaal met L zou voeren. De voorbije weken had ik daar minder nood aan, wat niet wil zeggen dat ik alle gebeurtenissen niet ook met jullie wil delen.

Dus, wat is er zoal gebeurd: ik ben mijn nieuwe job gestart, Kato was voor het eerst deze winter ziek (de eerste schooldag met koorts thuisgekomen, 't was gelukkig snel over), iedereen was nogal moe, L had nachtwerk, ik heb me moeten aanpassen aan nog iets vroeger opstaan, de kinderen ook, zij moeten iets vroeger naar de opvang op school, ik heb tien foto's moeten afleveren als examen voor de avondcursus fotografie, ik heb het stadsleven opgesnoven tijdens de middagpauzes, heb mensen gezien waarvan het lang geleden was, een tweedaagse cursus "negotiating" gevolgd met rollenspel en alles, de kinderen eigenlijk niet zoveel gezien tijdens de week, waardoor ik meer geniet van het weekend, uitkijkend naar familiefeest, maar morgen moet ik helaas nog wat werken.

Zo, nu bent u weer op de hoogte.

Nieuwjaarswens

2008-01-01T08:08:00.000+01:00

Op dit - voor 1 januari - heel vroege uur ben ik misschien de enige wakkere mens van de straat. Ik vermoed dat er allicht sommigen nog niet lang geleden hun bedje gevonden hebben.

't Is dus het moment om jullie een goed, gezond en gelukkig 2008 te wensen. Om het met Phara de Aguirre (DS 29 dec 2007) te zeggen: "veel passie en een goede gezondheid", en van beiden evenveel.

Voor mij was 2007 een kanteljaar. Net zoals 2003 mij veranderde van simpel vrouwmens naar mama, heeft 2007 mij terug een beetje veranderd van simpele mama naar meer compleet vrouwmens. Ik heb er nog wat werk aan, en dat zal alle jaren van mijn leven zo blijven. Gelukkig maar, want verandering is goed.
In 2007 heb ik een start gemaakt om me ook op andere vlakken dan het moederschap te ontplooien, niet alleen van buiten (wat ik doe) maar ook vanbinnen (wat ik denk).

En ik wens mezelf nog meer van dat.

En voor u hetzelfde.

Vakantie

2007-12-30T20:58:00.001+01:00

Ik heb al ruim een week vakantie. Maar L niet (enkel op kerstdag was hij een hele dag thuis).
Ik heb er al erg van genoten, van de luie ochtenden, het rustig kunnen ontbijten met de krant erbij en waar de kinderen lang in pijama kunnen rondlopen; van de leuke spelletjes, het voorlezen, het rollebollen; van het huishoudelijke werk waar ik wat meer tijd voor kan maken: het koken, het bakken, het opruimen en uitruimen van kastjes; van het buiten zijn, voetballen met Sam, korte wandelingetjes; van een kerstdrink met de buren; van kerstavond met ons vieren knus en gezellig...

Maar nu heb ik er langzaamaan genoeg van. Niet dat ik per se weer wil gaan werken (hoewel een nieuwe job wel lekker spannend is), maar ik wil weer eens wat meer buitenkomen. Wat meer volwassenen rond mij, eens een goed en rustig gesprek voeren over "grote mensen dingen"... Niet constant geroep en gejoel rond mijn hoofd. Niet elk kwartier een vraag over eten en drinken en plassen. Niet elk halfuur een ruzie op minder dan vijf meter afstand.

Ach ja, ik weet het, ik heb een luxeprobleem. Mensen in mijn nabije omgeving sukkelen met hun gezondheid. Of ze hebben zieke kinderen. Of ze hebben iets ergs meegemaakt.
Ik mag me gelukkig prijzen dat ik mijn kostbaarste bezit gezond en hevig bij me heb. En ik ben ook erg dankbaar hoor.

Echt.

OMT

2007-12-30T14:20:00.001+01:00

Kato toont me een papier waarop ze O M T geschreven heeft.
"Mama, wat staat hierop?"
"Omt."

"...
JAAAAAAAAAAH, ik kan omt schrijven, ik kan omt schrijven!"

Kindertheater

2007-12-29T21:14:00.000+01:00

We zijn vandaag naar de stad geweest. We hadden gereserveerd voor een kindertheaterstuk in de Kopergietery. 't Was een heel mooie voorstelling. Sam keek ademloos toe. Kato vroeg af en toe, of er nu eens iemand anders op het podium zou komen. Maar op het einde zei ze: "ik wil nog."

Ik ben de grootste chansard te lande...

2007-12-29T20:10:00.000+01:00

... ik heb niet één, maar twee nieuwe mannen in huis!

Foto's

2007-12-27T21:30:00.000+01:00

Ik zit nu anderhalf jaar achterop wat betreft het inplakken van foto's in een album. Dat is ook een groot werk, in deze tijd van digitale fotografie. Eerst maak ik een selectie uit de honderden, duizenden misbaksels die ik geproduceerd heb. Ik schrijf de nummers van de geselecteerde foto's op een papiertje tijdens het doorlopen van een map. Daarna kopieer ik alle geselecteerde foto's naar een aparte map, die ik dan upload naar een site waar je je foto's kan laten afdrukken. Vervolgens maak ik een etikettenblad waar ik de datum en een kleine toelichting op typ, en dan print ik dat op de etiketten. Als de foto's afgehaald zijn, plak ik ze in het album met dubbelzijdige plakkers en kleef er ook een etiket naast.
Pfiew.

En dit dus voor on-tel-ba-re foto's. Ik ben er deze vakantie terug aan begonnen.

Het enige leuke aan achterop zitten met de foto's, is dat je de herinneringen helemaal opnieuw beleeft, want ze waren al heel erg vervaagd door de tijd. Die zomer van 2006: warm, zonnig, vreugdevol. Stoeien in het zwembad, de eerste kindermolenrit van Sam, een nachtje ziekenhuis na een val op zijn hoofd, een bloedende knie van Kato, de reis naar Spanje en de overstroming toen we arriveerden...

Heerlijk.

Mega Mendy Tijd

2007-12-27T09:37:00.001+01:00

Iedereen die wordt belogen, porpelogen, porpelogen
Geef een schijntje en ik kom eraan
Is het een vliegtuig
Is het een vogel
Hee dat is het niet
Gegis Mega Mendy die je aan de hemel ziet

Een echte huismoeder

2007-12-26T22:16:00.000+01:00

Deze kerstvakantie heb ik mezelf danig overtroffen qua bezigheden in de keuken. Vandaag heb ik soep en cake gemaakt. Ik geef toe: de soep was een simpele preisoep volgens "ons kookboek" van de kvlv, en de cake was de korte chocoladecake versie die ik reeds eerder postte. De voorbije dagen kookte ik zoveel mogelijk vers, en heb ik al 5 broden gebakken.

Ik ben best trots op mezelf, al gebruik ik voor alles een handige keukenmachine. 't Is dus lang niet volgens de traditionele manier, eerder de fast forward versie. Maar goed, als je man moet werken en je tussen de werkzaamheden door ook nog twee kinders moet bezig houden, is dit wel een aanvaardbare oplossing.

Weet je wat mij ook blij maakt? Zo'n handig maatschepje in de doos Bonux waspoeder die ik onlangs voor het eerst kocht. Nu kan ik eindelijk zonder morsen de juiste hoeveelheid waspoeder afmeten en in het bakje van de wasmachine kieperen.

En wat maakte uw dag goed vandaag?

Kerstsfeer

2007-12-23T21:57:00.000+01:00

Nog een foto vanuit onze tuin gisteren in de sneeuw. Jammer dat het gesmolten is vandaag.

Beginner

2007-12-23T13:46:00.001+01:00

Ik heb mijn broodmachine nog maar vier keer gebruikt en ik heb al drie fouten gemaakt:

1) vergeten te kijken of de kneders niet in het brood achtergebleven waren alvorens het te snijden
2) vergeten het programma aan te passen aan een brood van 1500 gr
3) vergeten de kneders in het bakblik te doen voordat ik er de ingrediënten ingooide

Nu maar hopen dat die ezel onthoudt waar die stenen lagen.

Nochtans is het al drie keer gelukt, en de vierde moeten we nog afwachten (deze met fout 2 én 3).

Update: ook het vierde brood was gelukt, ondanks twee van de drie kneedbeurten met 1 kneedhaak ipv 2 (en toen was duidelijk nog niet alle bloem gemengd terwijl het deeg stond te rijzen). Brood gebakken met een broodbakmachine kan gewoon niet mislukken! Joechei!

Een papa zonder kinderen

2007-12-21T19:39:00.000+01:00

Kato zit op de aankleedtafel om haar pijama aan te doen, en wijst naar haar onderkant.
"Papa, komen daar de babies uit?"
"Ja, daar komen babies uit."
"Ik wil geen baby hoor!"
"Dan hoeft dat niet, dan krijg jij toch geen baby. Neem dan maar een man die geen kindjes wilt."
"Neen hoor, ik neem een papa!"

Koud

2007-12-20T21:55:00.001+01:00

Het is wel heel erg koud momenteel, maar ik geniet daar echt van. Weer eens een echte winter: droog, wit en koud. Geen modderig gedoe en gietende regen, maar mist, zon, en witte bevroren kristalletjes op alle planten.
Als je naar buiten gaat, doe je gewoon dikke kousen, een sjaal, muts en wanten aan en een dikke jas, en dan voel je de kou niet meer. Het lijkt dan zelfs alsof de lucht heel gezond is, ondanks het smog alarm, zei mijn buurman.
En als je het dan toch te koud krijgt, dan ga je naar binnen en ruik je de geur van het haardvuur en versgebakken brood.
Kan het leven nog beter?

Mijn broodje is gebakken

2007-12-19T19:25:00.000+01:00

Mijn (nu ex-)collega's hebben allemaal samengelegd voor een mooi afscheidscadeau, en ik mocht een hint geven van wat ik graag wilde hebben. Na eens goed nadenken, vond ik een broodbakmachine wel een goed idee. Ik heb al vaak eens zin gehad om brood te bakken, op de traditionele manier, maar zonder keukenrobot was me dat veel te veel werk. Een keukenrobot is echter een beetje boven het budget, dus ging ik voor de broodbakmachine.

Alle ingrediënten erin gooien en aanzetten, dat lijkt me haalbaar. Ik kan er broden van 1500 gr in bakken, dat is al eens de moeite voor een gezin van vier.

Vandaag deed ik een eerste poging, en ondanks het wel heel bleke korstje bovenaan, viel het brood best in de smaak bij ons alle vier. Nu nog de oude snijmachine van mijn ouders lenen, en het komt helemaal in orde!

Fotosessie

2007-12-19T19:15:00.001+01:00

Vandaag ondernam ik een ultieme poging om nog eens een mooie foto van de twee kinderen samen te maken. We deden een klein wandelingetje in de ondergaande winterzon, prachtig licht, dat zou best wel eens kunnen lukken.
Het enige wat zij moesten doen, was dààr gaan staan, en elkaar een beetje vasthouden, en de gezichtjes dicht bij elkaar houden, en even stilstaan alsjeblieft.

Een tweede poging: Kato en Sam apart op de foto.
Kato wilde wel even stilstaan, maar Sam, die was het al meer dan beu ondertussen. En hij niet alleen.

En zodus, beste vrienden, hoeven jullie ook dit jaar geen mooie fotokerstkaart van ons te verwachten.

Genoeg

2007-12-05T19:27:00.000+01:00

Ik heb er ronduit genoeg van. Het hele avondritueel is bijna elke dag om zeep doordat ze ruzie maken over de lakens. Ik schreef het al eens eerder, er gaan dagelijks zowat drieëntwintig lakens, vijfenvijftig dekens en zeventig knuffels mee naar boven en beneden. Ik overdrijf misschien lichtjes, maar goed, het zal er niet zo ver naast zijn.
Je zou denken dat ze keuze genoeg hebben, maar Sam moet dan net dat laken hebben wat Kato heeft, en krijgt hij er tien voor in de plaats, dan is het nog niet goed. En ruilt hij dan zijn deken voor het o zo gegeerde laken, dan wil hij ineens toch liever zijn deken. Onderhandelen over knuffels levert zo nu en dan een goede deal, maar de laatste tijd doen ze zo tegendraads als oranje-blauw. Hun eigen "status quo" is aantrekkelijker dan de consensus, zeg maar.
Hoe het ook zij, ik voel elke zenuw in mijn lijf door dat gezeur en geween. Op de duur werd de spanning zo ten top gedreven dat ik nog luider ben beginnen roepen dan zij. Mijn hart klopt nu nog in mijn keel.

Dit was de druppel, morgen gaat de hele zwik in de was en daarna komen ze de kast niet meer uit.

10 minutes chocolate cake

2007-12-02T20:01:00.001+01:00

Een supermakkelijk en superlekker recept uitgeprobeerd vandaag. Echt een aanrader voor wie graag chocolade lust, en niet zo heel graag bakt of weinig tijd heeft...

Het recept vind je hier. Ik heb de helft pure chocolade en de helft chocolade met nootjes gebruikt.

Je ziet dat er niet veel meer overbleef voor een (overigens slechte) foto...

Kille winteravond

2007-12-01T20:03:00.000+01:00

Sam heeft een nieuw stopwoordje: èh?

"Mama, kraan èh"
"Mama Kato stout èh"
"lekkere pannekoekenèh"

En als ik erover nadenk, gebruik ik dat woordje vrij veel, en nu betrap ik me er telkens weer op... Nogal vervelend om zo door je kinderen op irritant taalgebruik te worden gewezen...

Deze avond ben ik eindelijk eens beginnen haken, nadat ik in mijn ouderlijk huis op zolder wat oud materiaal (haaknaalden, breinaalden en katoen) ben gaan halen. Ik zat zo gezellig alleen in de zetel, de tv aan, de Flam aangestoken... Lekker bij een haardvuurtje handwerken: kan het nog beter qua gezellige winteravonden?
Maar dat vuurtje dacht er anders over. Minstens vijf keer ging de vlam helemaal weg en moest ik opnieuw beginnen. De laatste keer leek het ook te doven maar dan plots kwam er toch terug een vlammetje en is het vuur in gang. Alleen is het nu al bijna niet meer nodig, tegen dat de kamer verwarmd is, ga ik naar boven.

Mijn eerste haakwerkje is trouwens af: tien centimeter lossen en dan 1 rijtje vasten, denk ik toch, en ik heb een leuke sleutelhanger voor Kato...

Kwestie van grotere stukken, weet ik nog niet goed wat ik zou maken: een vestje, een soort sprei, een pop? Ideetjes?

Doen

2007-11-23T22:29:00.000+01:00

Hebben jullie dat soms ook, dat je in gedachten heel veel wil doen, maar er eigenlijk geen fut voor hebt en dat het dan blijft bij erover dromen?
Zo heb ik bijvoorbeeld zin om dit weekend vlaai te maken (ik heb geen idee hoe dat moet, maar dat weet mijn schoonbroer, bij deze een oproep voor het recept alstublieft?), om te breien (maar ik wist niet wat, een sjaal lijkt me zo saai maar iets moeilijker kan ik niet; kijk wel eens bij Francine, wat een prachtige kaboutertjes toch!), om de eendjes te gaan voeren met de kinderen, om een lang bad te nemen, mijn fiets in orde te zetten (ik heb al maanden een kilometerteller liggen die er nog aan moet), enzovoort, enzovoort.
Maar het dan echt DOEN, dat is een heel stuk moeilijker.
Vandaar dat ik het nu even opgeschreven heb, zo blijft het langer in mijn geheugen zitten, en kan ik er morgen dadelijk invliegen, zonder dat ik eerst urenlang moet nadenken over wat ik eens zou kunnen DOEN, als ik eens vijf minuten tijd heb...

En dan ga ik nu slapen, zodat ik morgen ook nog energie heb, om vanalles te DOEN.

Mama's

2007-11-22T21:53:00.000+01:00

Je merkt pas, dat je echt "mama" bent, als je zonder nadenken het kabouterlepeltje direct terug in de schuif legt en een ander lepeltje neemt om in je thee te roeren.

Virussen en fietsen

2007-11-21T19:26:00.001+01:00

Het is maar te hopen dat er hier geen virus of bacteriële infectie binnengedrongen is, want gisteravond voelde ik me ineens een slappe vod, hoofdpijn, misselijk, moe, ik wilde om 18u30 al niets liever dan in mijn bed kruipen. Het was eigenlijk heel plots opgekomen. De kinderen waren echter nog niet moe genoeg om in bed te stoppen, dus nam ik maar een dafalgan om het nog even vol te houden. En eens ze dan in bed zaten voelde ik me stukken beter. Vandaag niets aan de hand.
De kinderen hebben daarentegen allebei een lelijke hoest, en hun wangen en oren zagen rood. Geen koorts tot nu toe, maar Sam zag er toch wat ellendig uit en had lichte verhoging, dus heb ik hem een lepeltje junifen gegeven, en allebei kregen ze een lepel hoestsiroop. Nu maar hopen dat we de nacht rustig doorkomen.

Intussen bereid ik me mentaal voor op een toch wel grote verandering: een andere job. Naast de verandering in omgeving, collega's en jobinhoud, is er nog het vervoer. Nu ga ik met de auto naar het werk, na eerst de kinderen naar school gebracht te hebben. Maar mijn nieuwe job is veel makkelijker bereikbaar met het openbaar vervoer, in mijn geval met de bus. Dus ga ik de kinderen eerst met de fiets afzetten en daarna de bus nemen aan de dichtsbijzijnde halte. In nood kan ik ook nog wel met de auto naar de school rijden en die daar ergens laten staan en dan de bus nemen, maar kan L onze "grote" auto niet gebruiken om de kinderen af te halen of boodschappen te doen, ipv zijn 20 jaar oude polootje.
De fiets dus, dat vinden de kinderen eigenlijk ook leuk, weer of geen weer. Als ze goed aangekleed zijn valt dat trouwens best mee en kweken ze wat weerstand. Nu heb ik twee stoeltjes op mijn fiets: eentje aan het stuur en eentje op de bagagedrager. Maar deze oplossing zal niet lang meer kunnen, de benen zijn te lang voor de voetsteuntjes.
De oplossing lijkt me een aanhangfiets voor Kato, terwijl Sam dan achterop de bagagedrager zit.
Maar ik heb helemaal geen kennis van aanhangfietsen. Tips voor een goede aankoop zijn dus welkom.

Foto's maken

2007-11-14T19:34:00.000+01:00

Sinds september volg ik één keer per week avondles digitale fotografie (met een compactcamera). 't Is voor amateurs en beginners en we hebben inderdaad nog veel te leren. Vorige keer was de opdracht: leg een gevoel vast. Daarvoor heb ik foto's van de kinderen genomen, en deze van Kato geeft volgens mij het gevoel van fierheid weer. Ze was inderdaad ook echt fier op haar mooie vlindergezichtje.

Deze keer was de opdracht (voor mij) veel moeilijker: neem een macro-foto van een insect, plant of stilleven. Ik moet daar ten eerste al tijd voor vinden, want dan moet je echt met je toestel op zoek naar mooie bloempjes of insecten, en het moet bij voorkeur ook nog in mooie lichtomstandigheden gebeuren (bijvoorbeeld in ochtend- of avondzon). Alleszins is de avond, waarop ik het meest tijd heb, niet zo geschikt...

Morgen ten laatste (voor vijf uur of liefst vroeger) moet het resultaat doorgestuurd worden. Ik had nog geen enkele macro-foto gemaakt, dus had ik mijn toestel mee naar het werk en ik heb daar een tiental minuten lopen zoeken naar bloemekes en insectjes. Daar is echter enkel gras en een dorre vlakte met hier en daar een bloempje van één of ander onkruid. Dit is werkelijk de beste foto die ik gemaakt heb. 't Is dus niet mijn talent, natuurfotografie ;-)

Morgen nog maar eens proberen...

Een nieuw kleedje

2007-11-13T21:48:00.000+01:00

Niet voor mij, maar voor deze blog. Het mocht wel eens, en ik ben er eindelijk (dank u, francine) achter gekomen hoe dat moet.
Ik heb ook in de rechterkolom een aantal labels gezet (nog niet al mijn oude berichten hebben labels) en ook een aantal links van de blogs die ik graag lees. Veel snuffelplezier!

Collega's

2007-11-12T19:31:00.000+01:00

Ik schrijf zelden over het werk, omdat dat een geheel andere zaak is. Dit is een privé blog over mijn kinderen, die bij voorkeur niet door collega's wordt gelezen, tenzij enkele speciale uitzonderingen... Toch kan je werk en privé leven niet altijd scheiden, zo is vandaag maar weer eens gebleken.
Een collega waar ik al zes jaar mee samenwerk, gaat van job veranderen, en gaf vandaag haar afscheidsreceptie. Hoewel dat bij ons helemaal niet de gewoonte is, had ik al twee maal voor andere collega's een korte afscheidsspeech voorbereid (bij ons komt en gaat er nogal veel volk, het is een universiteit met heel veel tijdelijke contracten, vandaar). Ook zo vandaag dus. Het was maar kort, amper een A4'tje, maar sentimentele dwaas als ik ben begon mijn stem bij de laatste paragraaf te trillen en voor ik het wist stonden de tranen in mijn ogen. Hoewel ik bijna geen woord meer kon uitbrengen, stamelde ik mijn litanie af en was helemaal de kluts kwijt.

Tja, wat een mens niet allemaal over heeft voor zijn collega's! Misschien heeft het ermee te maken dat ik over twee maand zelf een andere job start?
Benieuwd hoe ik me op mijn afscheidsfeestje zal rechthouden. Ik heb alvast een tip gekregen: er bestaan anti-tranen pilletjes. Ja echt!

Bed

2007-11-12T19:27:00.001+01:00

Ik weet niet hoe dat bij andere jonge gezinnen gaat, maar bij ons wordt er nogal wat meegezeuld uit en naar bed.
Bij Kato is dat al heel lang een lakentje, en soms een hondje, en nu meestal beide en onlangs kwam daar nog een dekentje bij. Tweemaal per dag moet dat naar boven en naar beneden.
Sam kan al lang niet meer in een bed liggen of in de zetel zitten zonder zijn slaapzak. Verder moet er ook een kraan mee en eventueel ook een hondje of andere knuffel.
Bijgevolg is dat telkens een hele verhuis op die trap. Ik heb al lang spijt dat ik ooit heb toegelaten dat dat laken en die slaapzak telkens meegingen.
En het wordt er alleen maar erger op.
Toch kan ik het niet opbrengen om er een echte strijd van te maken. Want ze zijn zo aan die dingen gehecht dat het afpakken ervan een drama oplevert. In tweevoud.

Verjaardagsfeest

2007-11-11T20:09:00.000+01:00

Het zit erop. Sam heeft zijn feestje gehad. En het was leuk.
Hij heeft heel mooie cadeaus gekregen. Twee hele mooie boekjes (de Hi-Ha-Hoeve met magneetjes en een boek over dieren tellen van Eric Carle) van tante M en nonkel H.
En een grote doos clics van oma L en opa. Ik had hen die tip gegeven, omdat Sam daar bij de onthaalmoeder heel veel mee speelde naar het schijnt. En hij was er blij mee.

Toen kreeg hij van tante A en neef D een heel mooie kraanwagen, een takelvrachtwagen eigenlijk. En de andere cadeaus zag hij al niet meer staan. Daarna volgden nog hele mooie kleren van oma M en opa R en van L. Maar dat was meer voor mama. De kraan, dat was het één en ander!

Daarna was er taart! Een mooie grote taart met slagroom en Winnie de Poeh en met drie kaarsjes op, die Sam mocht uitblazen. Maar alle commotie werd hem teveel en daarom mocht Kato de kaarsjes uitblazen.

En toen hij taart had gegeten ging hij weer met de takelwagen spelen.
Als dat geen succes wordt! Het is er één uit een reeks van verschillende auto's van Bruder. We weten al wat te vragen aan de goede Sint!

Tijd tekort

2007-11-07T20:07:00.000+01:00

De laatste week heb ik weer eens last van slapeloosheid, zo meestal tussen een uur of 2 en 4 's nachts. En hoewel ik dus vijf vrije dagen had vorige week (helaas onze papa niet), ben ik heel erg toe aan vakantie...
Ik ben doodmoe. En morgen is het nog wel Sam zijn verjaardag, en 's avonds heb ik fotografieles, vrijdagavond én zaterdagavond een etentje en zondag familiefeestje voor Sam.
En er staat nog een dubbele berg strijk op me te wachten.
De traktatie voor morgen op school (cakejes) is gelukkig klaar.

Iemand kaboutertjes te leen die vannacht ons huisje eens willen bezoeken?

Wist je dat

2007-11-01T17:29:00.001+01:00

... ik er soms echt van kan genieten om huisvrouw te zijn? (echt soms hoor)

... we in de vakantie tijd hebben om cakejes te bakken en dat zelfs een supermakkelijk recept heerlijk smaakt?

... er in Gent vanalles te doen was deze week, en wij genoten hebben van twee kindertheatervoorstellingen en een circusoptreden?

... Kato eigenlijk echt wel graag knutselt en verft en tekent?

... Sam sinds vandaag ook zijn grote behoefte op het potje of toilet kan doen?

... wij nog altijd het zomeruur-ritme onder de leden hebben en dit vooral 's ochtends? *gaap*

... eens Halloween voorbij, het al tijd begint te worden om te denken aan Sinterklaas, Kerstmis en Nieuwjaar?

... Sam volgende donderdag drie jaar wordt?

Weekend in Arlon

2007-10-24T21:53:00.000+02:00

Dit weekend zijn we met ons vieren naar Arlon geweest, om er ons liefste (schoon)zusje en neef te bezoeken. Na drie uurtjes rijden zonder problemen en met brave kindjes op de achterbank, kwamen we welgemutst aan. Schone zus is onlangs verhuisd en alleen L had het huis al gezien, wij hadden enkel nog maar mooie verhalen gehoord over een ruimere keuken, ruime serre-achtige aanbouw en een visvijver aan de voorkant........

De vissen waren dus het eerste waar de kinderen naar vroegen bij aankomst. En ze mochten hen direct eten geven. Er was zelfs een vis die zich liet vastpakken uit het water, en eentje die zijn neus liet aaien! Wonderbaarlijk!

Daarna werden we even snel rondgeleid, en wat een verschil zagen we met haar vorige huis. Het is misschien op zich niet zo heel veel groter (iets breder en 1 kamer extra aan de achterkant) maar dit maakt toch een enorm verschil. Het was er super gezellig. Haar mooie schilderijen en kunstwerken sieren de muren, felle en warme kleuren overal, en Ruimte!!

Ook de tuin, met verschillende hoogtes en trapjes en terrasjes, ziet er heel idyllisch uit.

Het was een echt vakantieweekend, met enkele kleine wandelingetjes, winkelen, etalagekijken en gewoon zitten praten met een wijntje erbij...

Dankjewel zus voor de gastvrije ontvangst!

Mijn trots....

2007-10-15T21:53:00.000+02:00

net uit bad.... ... bij vrienden op bezoek...

Zaterdagochtend

2007-09-29T21:25:00.000+02:00

Om half zeven werd ik wakker. Sam ook. We gingen naar beneden en ik zette hem voor tv met een fles melk, en ging snel douchen. Daarna aten we samen een boterhammetje, en dan was het brood op. Toen kwam Kato naar beneden en die had honger.
Toen dacht ik: kom, ik bak snel pannenkoeken (want ik heb daar al geruime tijd zin in omdat dat zo gezellig is, maar het kwam er nooit van). Kato vond het een super-idee en vroeg beleefd: "mag ik helpen mama?" Natuurlijk mag je helpen lieve kind.

Ze zette een klein stoeltje naast het aanrecht om haar handjes te kunnen toesteken. Sam zette naar dit voorbeeld zijn tripp-trapp ernaast. Omdat ik zo zelf geen plaats meer had, schoof ik z'n stoeltje dus wat op, onder protest, en begon aan de werkzaamheden. Ik nam de juiste hoeveelheid bloem en zij mochten het dan zeven. Eerst Kato de ene helft, dan Sam de andere helft. Dan mochten ze er elk om beurt een schep suiker bij doen. Dan brak ik de eieren en mocht Kato de beide helften uitgieten. Vervolgens mocht Sam er een beetje melk bij gieten, en Kato mocht roeren. Sam wilde ook wel eens roeren, en Kato mocht dan melk bij gieten. Tot zover liep alles gesmeerd. Maar Sam wilde eigenlijk melk bijgieten EN roeren. Dus begonnen ze te vechten voor de garde. Dit ging gepaard met veel geroep en intussen begon het me te dagen dat dit zo niet snel genoeg vooruit ging, het was immers al 8u15 en om 9u15 moesten we bij de tandarts zijn. Ik nam de garde uit hun vier handen en zei boos dat ik het zelf wel zou doen als ze niet overeenkwamen. Door dit oneindig onrechtvaardig besluit volgde er een huilbui die kon doen vermoeden dat ik hen ook in het deeg had proberen te gooien. Uiteindelijk gaf Sam het op en ging spelen. Kato hielp nog met kloppen en toen was het deeg klaar. Zonder klonters. Prachtig hoor! en vooral... gezellig! Ik ging aan het bakken en na enkele aangebrande exemplaren (doordat Sam mijn aandacht trok), begonnen ze er echt uit te zien als opa-pannenkoeken.

Zijn de pannenkoeken zo lekker als die van opa? , vroeg ik.
Ja hoor, zei ze, ze zijn even lekker. Ik glom. Opa is wel een kei in pannenkoeken bakken.

Ze smulde er enkele naar binnen, en ik, ik bakte voort.
Toen ze genoeg had stopte ik met bakken en liet de rest van het deeg maar even voor later.

Ik liep naar Sam en het hing in de lucht: hij had een vuile broek.
(Een plasje lukt meestal wel op het potje, maar het grotere werk doet hij liever al hurkend.)
Ook lagen alle kranten en papieren, die papa gisteren in een doos had gestoken om mee te geven met de vuilniskar, allemaal verspreid over de kamer.
Een verse broek dus, en nog even op het potje voor een plasje hoor Sam, dan spoel ik intussen even je broek uit.

Hoewel hij zeer goed weet dat hij niet rechtstaand mag plassen, deed hij het wel, omdat ik toch niet keek. Met het bekende gevolg: kousen, potje en vloer nat.
Ondertussen was het bijna 9u en begon ik me stilaan op te jagen.
Kato moest zichzelf maar snel kleden en dan hup jongens, tanden poetsen want we moeten naar de tandarts. Sam wilde zijn mond helemaal niet meer opendoen, want ik was iets te boos geweest over zijn rechtstaand plassen. Maar het moest wel deze keer! Mond OPEN Sam!

Daarna jassen aan, kom op nou, het regent, je moet wel deze aandoen!
Nee ik wil mijn giensjas! En ik wil mijn poesje meedoen!
Ik ook poesj!
Sam neem dan je hondje
NEEEEEEEEEEEEE KAAN!
OK doe dan je kraan mee.
Ik wil nog een pannenkoek! Ze zijn wel een beetje goed maar niet zo goed als die van opa...

Duh! Zo typisch: op het moment dat je denkt dat je geen kinderen had moeten nemen, steken ze nog een dolk in je hart!

Nu, voor ik een volgende keer aan pannenkoeken begin, zorg ik eerst dat er aan een aantal beginvoorwaarden voldaan is:

1) Sam moet zindelijk zijn
2) Ik neem twee beslagkommen en twee gardes
3) Ik doe dit enkel en alleen als ik twee lege uurtjes te vullen heb en dus niet op de klok moet kijken...

Gelukkig waren we toch nog op tijd bij de tandarts en moesten we zelfs nog wat wachten zodat ik even op adem kon komen... En hoewel ze gedurende deze wachttijd hun frustratie van de pannenkoekenbak met hun stembanden en voeten van zich afschudden, waren het voorbeeldige kindertjes in de spreekkamer van de tandarts!

En daarna werd het toch nog een superleuke dag:

* binnenspeeltuin
* terug thuis een middagdutje/siësta
* pannenkoeken eten dit keer
* buiten spelen in een zalig zacht herfstweertje
* lekkere quiche gemaakt als avondeten en zelfs de kinderen hebben veel gegeten

Knuffelbeest

2007-09-28T15:24:00.000+02:00

Ik heb vandaag een dagje vrij genomen. Gisteren was een belangrijke dag op het werk, één die een taak afsloot die ongeveer een jaar geleden begonnen was. En het is goed afgelopen, we zijn geslaagd in onze opdracht, en dat geeft een Heel Goed Gevoel.

Vandaar een dagje vrij dus vandaag, en ik kon de kindjes deze middag thuis laten eten, een luxe voor hen, want Kato vindt boterhammetjes eten op school echt niet leuk. En daarna was er nog maar 1 uurtje school, en dan mogen de ouders komen kijken. Ze sluiten dan de week af (met een zogenaamde Weeksluiting) en alle kinderen van de school tonen dan eens, per groep, wat ze gedaan en geleerd hebben de voorbije week. Een leuk moment voor iedereen.

Toen we op school aankwamen en de bel ging, moesten de kleuters eerst even met de juf mee. Daarna kwamen ze terug in de zaal waar de ouders al klaar zaten. Zo vermijden ze dat de kindjes bij de mama of papa op schoot willen zitten, want dat is natuurlijk ook niet de bedoeling.

Sam kwam als eerste terug de zaal binnen en keek naarstig rond, maar zag mij niet. Ik dacht, gelukkig maar, want anders komt hij direct op me af. Maar dan verbaas je je er toch telkens weer over hoe flink je kind soms is. Hij zag me en er verscheen een oorbrede glimlach, en zijn handje wuifde naar mij. Maar hij ging mooi zitten bij zijn klasgenootjes.

Zijn klasje was als eerste aan de beurt. Ze leren over het bos en ze zongen het toepasselijke liedje 'Op een grote paddestoel'. Sam zong nog niet mee, maar knikte wel met zijn hoofdje mee op de tonen van de synthesizer, bespeeld door meester Bart.

Daarna toonden ze wat ze gemaakt hebben in de klas: vlierbessensiroop!
Elke leerkracht kreeg een flesje. Ze hadden er ook een kaartje bij gemaakt met een tekeningetje. Sam mocht ook een flesje uitdelen.
Dan werd hun mooie knutselwerk getoond: een bos met bomen, noten, blaadjes, echt prachtig gedaan.

In Kato's klas is het onderwerp huisdieren, en ze hebben honden op bezoek gehad en slangen! Ze toonden ook dat ze al konden tellen hoeveel huisdieren alle kinderen samen hebben.

Daarna kwamen de lagere schoolkinderen aan de beurt. Ondertussen kreeg ik Sam in de gaten, aan de overkant van de zaal. Hij zat zowaar een meisje te verleiden! Echt waar! Hij nam haar hoofdje vast tussen zijn handjes en gaf haar wel tien kusjes. Hij vleide zijn hoofd tegen haar schouder. Hij gaf haar zijn mooiste glimlach. Eerlijk, het had een verliefd koppeltje van zestien jaar kunnen zijn!!

Dit is wat ik er met mijn flut-toestelletje van heb kunnen maken....

Knappe meid toch wel! :-)

Maar dan werd het haar toch een beetje te klef. :-)

Kleuter

2007-09-24T21:26:00.001+02:00

Sam leert goed bij tegenwoordig, deels doordat hij nu naar de kleuterklas gaat. Hij ging er al van de tweede week naar het toilet en hoefde geen pamper meer aan. 's Ochtends deed ik er hem wel één aan voor onderweg en tijdens de opvang of voor mijn eigen gemak als ik hen op tijd op school moest krijgen. Maar zaterdag had hij hierdoor enorm veel natte broeken thuis, hij had blijkbaar niet goed door dat hij hier ook op het potje mocht. Op zondag ging het al heel wat beter en nu laten we de pamper zoveel mogelijk achterwege, behalve om te slapen.
Het vertellen gaat ook al beter, hij zegt meer wat hij wil, in plaats van enkel een klaagzang te starten. Ik heb nu echt twee kleuters en dat is heel leuk!

Weg stress!

2007-09-19T21:45:00.001+02:00

Vanmorgen was het de eerste woensdagochtend dat ik thuis was terwijl zowel Sam als Kato op school zaten. Ik heb dus de gelegenheid met beide handen gegrepen en ben naar een boetiek hier op het dorp geweest, na mijn ochtendlijke kopje koffie.
Op anderhalf uur tijd heb ik daar wel 20 kledingstukken gepast en heb er veertien stuks (jawel u leest het goed) van gekocht... En op de valreep ook nog een mooi rokje voor Kato.
Het hoeft niet gezegd dat ik heel wat euro's armer ben, maar gezien ik nooit tijd heb om te gaan winkelen voor mezelf (alleen en in alle rust dus), en ik daar heel veel dingen mooi vond (en prijs/kwaliteitsgewijs een goede zaak), heb ik dus niet getwijfeld en alles wat me enigzins stond, meegenomen. Er is trouwens slechts 1 broek die gestreken moet worden, al de rest is kreuk- en strijkvrij.

Een nieuwe buitenkant maakt toch ook een beetje een frisse binnenkant!

Dit is het meest frivole dat ik gekocht heb, maar oh zo leuk: franjes en frutseltjes, een heel mooie gebreide vest!

En hierin zit een groot deel van de buit. Een klein deeltje is naar mijn moeder voor wat secuur naaiwerk (broeken moeten iets korter)

Stress

2007-09-15T19:52:00.000+02:00

Met de eerste schoolweken is schijnbaar ook de stress weer toegenomen. Haasten haasten haasten. Boos zijn, opjagen, zenuwen.
Soms moet ik dus ook even tegen mezelf zeggen: geniet er eens van. Denk eens even alleen aan datgene waar je op dat moment mee bezig bent en niet aan wat je nog allemaal zou willen of moeten, of aan wat deze of gene gezegd heeft de vorige dag.
Vanavond heb ik met Kato een sprookje gelezen, Sneeuwwitje. Dat bracht toch enige rust. Spijtig dat Sam er doorheen zat te roepen, al spelend met zijn kraan, en soms zeurde omdat iets niet lukte.
Na Sams dutje deze namiddag, hebben we nieuwe schoenen gekocht voor beide kinderen. Ik doe dat graag, nieuwe dingen kopen. Alleen moesten we tijdig terug zijn en zat er veel volk in de winkel. Het moest dus vlug gaan.

Zo kan ik dus niet van die dingen genieten. Integendeel, mijn thermometer loopt gestaag hoger en hoger, tot ik bijna op ontploffen sta tegen dat ik de kinderen in bed steek.
En daarna is er rust. Maar toch weer niet. Want ik kijk niet met plezier terug op zo'n dag.

Terug naar school

2007-09-09T21:15:00.001+02:00

De eerste schoolweek is prima verlopen. Sam heeft geen traan gelaten. (toch niet dat ik weet)

Hij zag het vorige zondagavond compleet zitten omdat er zo'n leuke speelgoedkraanauto in de klas staat. Dat weet hij door vorig schooljaar mee te gaan elke woensdag toen ik Kato kon begeleiden tot in de klas.
Ook Kato is blij dat Sam ook naar school gaat. Zo is ze niet meer alleen tijdens de speeltijden en de lange middagpauzes. De juffen zeggen dat ze beiden heel flink zijn.

Sam was alleen nogal moe na schooltijd.

Vandaag nog een picknick in onze tuin, in de avondzon...

Onthaalgezin

2007-08-29T21:57:00.000+02:00

Morgen is het voorlopig de laatste dag dat Sam naar de onthaalmoeder gaat. Vanaf volgende week gaat hij naar school. De kinderen mogen in de schoolvakanties nog in de opvang bij hun onthaalmoeder C, dus een definitief afscheid is het zeker niet.

Maar toch. Een grote stap. Mijn kleine jongen verlaat de geborgenheid van een onthaalgezin, om dit in te wisselen voor een drukke schoolgemeenschap.
En het is een echt onthaalgezin, want naast de onthaalmoeder zelf, was haar man ook vaak thuis in de week, daar hij voornamelijk weekendwerk doet. En ze hebben vier kinderen tussen 16 en 10 jaar, en deze zijn ook allemaal dol op de opvangkindjes.

Hij heeft daar een goede tijd gehad. Sommige dagen liet hij wel eens een traantje toen ik hem daar 's ochtends afzette, en wanneer ik hem ging halen kwam hij met open armen aangelopen.

Maar dat hij daar graag was, daar twijfel ik niet aan.

Daarom heb ik dan ook een bos rozen gekocht voor C, en voor de andere opvangkindjes een klein speeltje.

En ik werd er zelfs een beetje weemoedig van....

Supermodel

2007-08-23T22:01:00.000+02:00

Ik had Kato's haar gekamd en een klein staartje gemaakt, en daarna vroeg ik haar of ik even een foto van haar kapsel mocht maken.

Watch out Nicole Kidman !

Puyenbroeck

2007-08-22T21:59:00.000+02:00

We zijn zondag naar Puyenbroeck geweest. Een prachtig domein.
Het is GROOT. We zijn met het treintje meegereden het domein rond, tot het dierenpark. En van daaruit zijn we gaan wandelen, dit paadje in, dat brugje over, die kant uit... Er zitten heel wat rassen van boerderijdieren (kippen, geiten, schapen, koeien, ...) en de kinderen vonden dat uiteraard heel leuk. We zijn dan teruggewandeld - teruggelopen (Sam) - teruggestrompeld (Kato) naar de grote vijver en zo naar de speeltuin.
Er valt nog veel meer te zien en te doen, maar dat zal voor een volgende keer zijn.

Spelen

2007-08-15T21:15:00.000+02:00

Het zijn weer drukke tijden: er is namelijk nogal veel te doen in de zomer, qua activiteiten in onze gemeente. Dit weekend waren er feesten van de Chiro. Zowel voor de ouders als voor de kinderen is dit heel plezant, we zien veel bekenden en iedereen kan gezellig praten of spelen.
Er was zelfs live volksdansmuziek en iedereen mocht meedoen. Sam stond liever te kijken.

Even later had hij iemand gevonden om de bouwwerktuigen in zijn boekje eens aan te tonen. Algauw stond er heel wat volk naar te kijken...

Kato had tweemaal geluk: zowel zondag als vandaag werd ze geschminkt. Een bloemenmeisje wilde ze vandaag zijn. We waren toen met een aantal gezinnen samen op een gemeentelijke speeltuin. Wat een leuke plek, niet eens heel ver van ons maar ik was er nog nooit geweest. We hebben op dekens gepicknickt en de kinderen liepen van het ene speeltuig naar het andere en dan weer even bij de mama's en de papa's. Een zeer ontspannende namiddag.

Die helaas weer slecht afliep doordat Kato mijn "bevel" om te stoppen met lopen naar de parking helemaal negeerde en zij dus -gevolgd door haar broer- eerst alleen aan de auto aankwam. Seconden later kwam ik aangerend met alle tassen en jassen in mijn handen. Het was er op dat moment niet gevaarlijk maar je weet nooit op een parkeerplaats. Die oncontroleerbare impulsiviteit die haar soms overvalt, doet haar alle bevelen vergeten. Ze doet soms zomaar wat in haar opkomt. Ze had bv. vanmiddag het pakje Prince koeken dat ik meehad, helemaal opengescheurd. Alle koeken los natuurlijk, en ik had geen doos mee. Niet zo erg, maar zulke dingen maken wij dus dagelijks mee met haar: ze grijpt iets vast en begint eraan te prutsen zonder na te denken. Als ik even niet oplet maakt ze alles kapot wat ze kan vinden. In bad pakt ze de douchezeep of shampoo en begint alles uit te gieten. Ook terwijl ze weet dat dat niet mag.

Mijn toffe meid kan heel lief zijn, ze is heel open en sociaal, ze is zeer slim en leergierig, en we zijn heel erg trots op haar. Maar je moet ogen op je rug hebben met haar in de buurt. Alle tassen of zakken die ze kan vinden pluist ze uit en ze verstopt in haar zakken wat ze wil hebben. Geniepig doet ze wat ze wil, ook al weet ze dat er straf volgt als het uitkomt. Het feit dat het soms niet uitkomt is blijkbaar al genoeg om het risico te nemen.

Kleinkinderen

2007-08-14T21:59:00.000+02:00

Drie kleinkindjes op een rij. Met dezelfde oma en opa. Tussen elk één jaar verschil in leeftijd.

Een zeldzaamheid om ze alledrie samen op de foto te hebben.

Ze passen nochtans mooi samen, niet?

Zotte zondag

2007-08-12T10:38:00.000+02:00

Het is weer één van die dagen, waarop zowel Kato als Sam niet toegeeflijk zijn, niet weten wat ze willen en voor het minste in paniek slaan of boos worden.
Ik heb ze beide al in de hoek moeten zetten, dreigen met "geen ijsje vanmiddag" (en het is nog wel Vlaamse Kermis vandaag) en ik heb al serieus op mijn tanden moeten bijten om mijn geduld niet te verliezen...

Bijvoorbeeld: ze willen bellen naar oma, maar er neemt niemand de telefoon op. Als ik dan de telefoon terug wil om de tweede oma te bellen, gooit Sam de telefoon op de grond in een colère.

Kato wil een stylo om op de krant te "schrijven" ("we gaan niet op onze armen schrijven hoor mama") maar even later zie ik strepen op onze houten aankleedtafel...

Kato wil dan spelen met haar pop en de buggy, maar Sam wil nu toevallig ook met die pop spelen. Ik probeer Kato dan de beer aan te smeren, maar dat wil niet pakken, ik moet een andere pop gaan halen boven (ik doe het liever zelf want papa mag uitslapen en Kato zou teveel lawaai maken). Als ik terug kom met twee andere poppen, wil Sam die ook en krijgt Kato niets. Soms probeer ik me die ruzies niet aan te trekken en ze zelf tot een consensus te laten komen, maar meestal lukt dat niet hoor...

Even later hebben ze dan elk twee "babies" en elk een buggy, maar toch ligt Sam ineens op de grond en heeft ergens pijn. Het is niet erg maar er volgt toch een dikke huilbui en dan ga ik Sam maar troosten met een boekje op schoot. Het blijkt dat hij Kato's lakentje had gepakt en zij had hem dan maar omvergeduwd met haar buggy...

Nu hebben we de duplo-blokken bovengehaald en Sam heeft er al mooie torens mee gemaakt, terwijl Kato poppenmoeder speelt en gaat wandelen en eten maakt voor de baby...
Warempel een toonbeeld van een perfect huisgezin... Maar voor hoelang?

Ikeaaaargh

2007-07-29T22:57:00.000+02:00

Hoewel ik graag eens naar Ikea ga, is twee keer op één week tijd meer dan voldoende.
Terwijl ik vorige week lekker alleen kon gaan, zat er vandaag niets anders op dan met ons vieren te vertrekken. Dat garandeert natuurlijk de nodige kinderdrukte en bijhorende stress. We waren wat later vertrokken dan voorzien, nl. om 10u15 terwijl ik liever al om 9u30 in de auto had gezeten. Op zich geen probleem. Ter hoogte van Aalst zat de E40 echter muurvast. Gelukkig konden we er nog tijdig afrijden. Maar om de juiste weg te vinden moesten we enkele keren rechtsomkeer maken en het ook nog eens vragen aan een druk telefonerende en onwetende bediende van een reisagentschap. Nu, om 11u40 waren we er toch ongeveer. Door het zonnige weer was er gelukkig niet veel volk en hopen parkeerplaats. Omdat het al tegen de middag liep zijn we direct doorgelopen naar het restaurant en gelukkig maar, want terwijl wij direct bediend werden (zelfs nauwelijks tijd om even na te denken wat je wil eten, die mensen zijn daar zo gewend dat het rap moet gaan), stond er terwijl wij aan tafel zaten, al een lange rij wachtenden.
Ik had deze keer echt een boodschappenlijstje gemaakt want ik had echt goed nagedacht over hetgeen ik wilde. Helaas zou de kleerkast echt niet in onze auto kunnen, daarvoor zullen we later een andere oplossing moeten zoeken. Voor de kinderkamer hebben we wel twee Poang zeteltjes gekocht, een Bekram keukentrapje, Minifängst opbergers, Bar magneetlijsten, een Malm opbergbak, een plank om aan de muur te bevestigen en zes Glis bakjes. Niet slecht hé. Voor het laatste item op mijn lijstje, een Faktum kast met Rubrik magneet/krijtdeuren, hebben we echter vijf Ikea-personeelsleden moeten bevragen, en thuisgekomen hebben we moeten constateren dat we wel zwarte deurtjes hebben, maar dat ze niet magnetisch zijn en dat je er niet kan op krijten. (Gelukkig zijn we daar achter gekomen zonder de verpakking te openen waardoor we ze nog wel zullen kunnen ruilen.) Geen enkele van die (duidelijk niet al te snuggere) personeelsleden wist dat een Faktum kast de basis is voor een Ikea-keuken (geef toe, iedereen die de catalogus al eens langer dan tien minuten heeft bekeken, is daar toch van op de hoogte?) en Rubrik ("Rubik?") kenden ze al helemaal niet. Je moet daar dus echt alles zelf uitzoeken zeg, en dat op een dag met relatief weinig klanten. Thuis hebben we nog eens goed in de cataloog gekeken en inderdaad, Rubrik wil niet direct zeggen dat er magneet/krijtverf op zit. Maar hoe zo'n magneetdeur dan wel heet, mag Joost weten.
Mij zal je in Ikea niet snel(*) meer zien na vandaag. Gelukkig wil L maandag alleen terugrijden om de kast te ruilen...

(*)toch niet de eerste drie maanden ;-)

Kinderkamer

2007-07-27T22:55:00.001+02:00

Ik ben gisteren op mijn eentje naar Ikea geweest. Lekker gezellig kunnen rondkijken, zonder tien paar ogen nodig te hebben om je kroost te kunnen terugvinden...
Ik heb nu wel Heel Veel Zin om de kinderkamer onder handen te nemen en er een gezellige speelkamer van te maken. Binnenkort wordt Sam te groot voor zijn kinderbedje, en zal hij in Kato's bed mogen slapen. Kato zal dan in de hoogslaper liggen. De oude kleerkast die er nu staat is leeggemaakt en zullen we binnenkort wegdoen. En in de plaats komt een kleiner kastje waar ze wat speelgoed kunnen stoppen, en daarnaast komt het fornuisje en het winkeltje. Ook het klein tafeltje met stoeltjes zou dan naar boven kunnen. En naast het bed komt een zeteltje of zitbankje waar we samen een boekje kunnen lezen voor het slapengaan.
Eens Sam geen middagdutje meer doet kunnen ze dan af en toe boven spelen, en hoeven ze maar wat beperkt speelgoed mee te nemen naar beneden.
En dan kunnen we eens de leefruimte onder handen nemen, want die is echt wel aan vernieuwing toe.

Onze twee voorbije dagen

2007-07-22T21:49:00.000+02:00

Gisteren zijn we nog eens naar Puyenbroeck geweest, een groot domein niet ver van ons thuis. Er is een reuzegrote prachtige speeltuin voor alle leeftijden, een grote vijver, een dierenpark en een zwembad, en nog veel meer. We moeten er zeker eens een daguitstapje van maken om het hele domein te ontdekken, maar nu kon het maar voor een paar uurtjes in de voormiddag.
We zouden er eigenlijk gaan zwemmen maar met het mooie weer was het zonde om binnen te zitten. Dus hebben we van het zonnetje genoten!

In de namiddag deden de mannen van dit huishouden een dutje, en wij vrouwen deden het ook rustig aan. Samen aan tafel met de speelkaarten, en voor mama een boek erbij. (Francine, ik heb me "de tweede dochter" aangeschaft, prachtig boek, maar heb het nog niet helemaal uit, waarom heb ik toch altijd zoveel andere dingen te doen...).
Maar dit voelde echt als vakantie: lekker luieren...

We zijn voor de laatste keer dit jaar naar de Gentse Feesten geweest (tenzij we morgen toch weer zin hebben, maar dat is dan echt de laatste dag).
Mijn zus en schoonbroer waren er ook met ons nichtje.

We gingen ook terug naar de Spinnenkop stand en dit is het resultaat van vandaag:

Mooi hé!

En Sam bekijkt graag mensen...:

Achter hem op dat podium was er een optreden van een jeugdige bende, maar dat interesseerde hem duidelijk in mindere mate ;-)

Gentse Feestenweek

2007-07-19T20:59:00.000+02:00

Wie er nog nooit naartoe ging kan het zich wellicht niet voorstellen, wat het is als een stad tien dagen na elkaar aan het feesten is. We zijn al vier dagen naar Gent geweest, en het was super!
Zaterdag zijn we naar de openingsstoet gaan kijken. De kinderen vonden het allemaal spannend en mooi.

Deze prachtige fee vond Kato's haar mooi van kleur...

's Avonds hadden we een barbecue in de tuin met onze buren en hun kinderen.

Op zondag was het feest bij Omalien en Opa. We mochten er 's middags gaan eten aan de picknicktafel (barbecue...). Heel gezellig! Maandagmiddag hebben we een fietstocht gedaan met ons vieren, noordwaarts waar ik nog nooit was geweest. Langs wegeltjes en bosjes (veel vliegen en andere insecten rond je oren) en naar een klein haventje.

Dinsdag ben ik alleen met de kinderen naar Gent getrokken, dit keer de buggy in de auto gelaten. We hebben eerst een boottochtje gedaan, want Kato wil dit al sinds vorig jaar graag eens doen. De kinderboot was al vertrokken dus deden we de "gewone" toeristenboottrip, die ongeveer 40 minuten duurt. Het was heel leuk en spannend, iets te spannend voor Sam in het begin, en op het eind alweer te saai voor Kato ("mama, ik wil eraf"). Daarna gingen we snel iets eten bij McDonalds, niet omdat we dat lekker vinden, maar omdat ik geen zin had in geklieder en ze daar met hun handen mogen eten ;-). Daarna weer op pad ("gaan we weer een boottocht doen mama?"). We passeerden een schminkstandje van De Spinnenkop, een aanrader want de meisjes toveren razendsnel prachtige tekeningen op de gezichten. Er stond veel volk en het moet dus rap gaan, waardoor ik wel de indruk kreeg dat het voor de schminksters meer bandwerk was dan kinderen animeren. Kato was een bloemenpoes en het was echt mooi. Mijn fototoestel had ik niet bij maar gelukkig kwamen we haar beste klasvriendinnetje tegen en haar papa heeft een foto gemaakt.
Daarna liepen we wat rond, om dan naar de kermis te gaan. Daar mocht Kato eens op de kindermolen en beiden hebben ze nog eens eendjes gevist. Toen haalden we ballonnen met helium, die vastgemaakt werden aan de handjes.
Daarna hebben we nog even naar straattheater gekeken, maar het was in het frans en visueel was het niet zo interessant. Ik wilde dus al weggaan maar de kinderen wilden liever nog wat blijven kijken...
Daarna heeft mama nog een tas gekocht om alle spullen in te steken en gingen we terug naar de auto en naar huis, waar alles bijna klaar was voor ons tuinfeest. Er kwam redelijk wat volk, ondanks het late besluit en uitnodiging. En de kinderen speelden allemaal samen en vonden het reuze.

Woensdag ben ik nog eens alleen met de kinderen naar Gent gegaan, dit keer heb ik de auto aan het Baudelopark geparkeerd. Daar is een speeltuin en een heel rustige sfeer. Er was nog niet veel volk om twee uur 's middags maar ik had halvelings afgesproken met een vriendin die helaas aan de andere kant van de stad was en ook met een andere vriendin had afgesproken. Blijkbaar zat ook mijn zus en haar vriendinnen aan het Zuidpark, maar daar zijn we niet geraakt omdat Sam moe was. Hij heeft het uiteindelijk toch nog uitgehouden tot vijf uur (na nog eens kermissen, een optreden van twee clowns en nog eens een grimeuse voor Kato). Daarna rustig naar huis, kindjes in bad en bed en ik ben nog eens gaan lopen 's avonds.

Vandaag is papa dan eens meegegaan en Sam had zijn middagdutje al gedaan. Opnieuw naar Baudelo, even op de speeltuin; daarna naar de kermis op de vrijdagsmarkt: Kato wilde op een treintje en op de echte paardenmolen (ponies), en ze kregen een ijsje.

En daarna hebben we pasta bolognese gegeten op Sint Jacobs.

De kinderen waren sneller moe dan de vorige keren en het was dus niks te vroeg dat we naar huis reden...

Update: de foto van dinsdag na de grime bij de Spinnenkop:

Feeënrokje

2007-07-19T12:41:00.000+02:00

Ik heb me - nu het vakantie is - eindelijk eens aan het naaien gezet. Een jaar geleden vroeg ik aan een collega of ik haar patroon van een zelfgemaakte rok eens mocht lenen. Ik heb het naar eigen goeddunken verkleind naar kindermaat. Dit patroon ligt al een jaar in de kast, maar nu heb ik het weer bovengehaald. Hier zie je een halve rok (dit is de achterkant, maar de voorkant is hetzelfde, maar wel iets korter).

Omdat het zo'n ronde boord heeft, is het niet zo makkelijk als een recht rokje. Ik heb er dus een boordje aangenaaid. Maar toen zat ik al met een probleem: hoe breng ik daar een elastiek in?
Toen heb ik Wahmama ter hulp geroepen en speciaal voor haar zet ik hier al een paar foto's van de voorlopige helft.

Wahmama, dit als tunneltje naar binnen omplooien gaat eigenlijk niet, vanwege de ronding. Zal ik dan maar gewoon een stiksel zetten op een centimeter of twee, waar dan het elastiek doorkan? Ik heb alleen maar hele smalle elastiek van een halve cm breed. Ik ga andere kopen, kan je mij iets adviseren?

De stof is iets heel goedkoop uit een Turkse stoffenwinkel. Dit wordt dan ook wellicht een rokje voor de verkleedkoffer... maar als het lukt, dan maak ik er ook een sjiekere versie van...
Wordt vervolgd.

Verlof

2007-07-11T12:34:00.000+02:00

Ik had een heerlijk rustig dagje verlof gepland. Papa is gaan werken en ik zou lekker nietsdoen vandaag, of althans gewoon datgene waar ik zin in had.
Maar dat is buiten mijn twee bazen gerekend.

Vanmorgen moest ik opdraven om de juiste dvd in het toestel te steken. Wel drie keer veranderde mijn jongste baas van gedacht over welke dvd nu de juiste was.

Daarna moest ik wel tien keer van mijn stoel rechtkomen om te helpen zoeken naar een slaapzak, om te komen kijken naar een pijnlijke vinger, om een autootje op te rapen, of om een flesje melk te vullen.

Dan waren de bazen naar boven gegaan en moest ik terug het bed opmaken nadat mijn oudste baas alle lakens opzij had gelegd om de springveren van de matras te controleren.

Toen was het al tijd om te koken. Terwijl ik aan de kookpotten stond kwam mijn jonge baas zijn fles zelf vullen, maar moest ik zijn gemors opruimen.

Ondertussen kreeg ik de hele tijd klagende verwijten naar mijn hoofd geslingerd, waar ik niets van begreep...

Het eten was gelukkig goedgekeurd, ik had extra veel kaas op de bloemkool gedaan en het geheel vijf minuutjes onder de grill gezet voor een krokant korstje. Hiermee kon ik mijn bazen wel eventjes paaien.
Maar na het eten begon het gezeur weer, en ik moest hen maar weer proberen tevreden te stellen.
Nu doet mijn jongere baas een middagdutje en de oudste baas zit naar haar film te kijken.
En krijg ik even middagpauze...

Maar straks om 14u begint mijn volgende shift alweer...

Verlof, 't is vermoeiend...

Karakter

2007-07-05T21:49:00.000+02:00

Ons twee kinderen zijn op een bepaald vlak precies het tegenovergestelde van elkaar.

Kato, die antwoordt op bijna alles wat we vragen "nee", maar ze laat zich wel ompraten met goeie argumenten. Als ze iets wil nemen, dan doet ze dat zonder te vragen, omdat het toch wel weer niet zal mogen. Maar als we dan zeggen dat ze het moet laten liggen, dan legt ze het wel terug (meestal toch).

Sam daarentegen zegt bijna altijd "ja". Maarrrrrrrr, wanneer hij "nee" zegt, dan is het ook werkelijk "nee" en dan kan je hem daar niet vanaf brengen. Als hij iets leuks ziet liggen, dan vraagt hij altijd eerst of hij ermee mag spelen. Maar als hij het per se wil, dan moet het zelfs mee in zijn bed, al is het een boek of een auto of iets anders waar hij zich kan aan bezeren. En afpakken gaat dan gepaard met een stevige huilbui, soms tot hij echt over zijn toeren is...

Ik weet niet wie nu eigenlijk de koppigste is. Maar verschillend als ze zijn, ze zijn blijkbaar perfect complementair!

Een mand strijk

2007-07-02T21:51:00.000+02:00

Hebben jullie dat ook soms dat je een mand strijk alsmaar uitstelt en er dan op de duur drie hebt?
Met de kermis-avonden zijn we steeds laat thuis, staken de kinderen dan gauw in bed en tegen dan was ik te moe om nog te staan strijken.
Bovendien lekt mijn waterreservoir en moet ik nog steeds mijn vervangstuk ophalen in de winkel. Allemaal excuses, maar ik zal er toch eens aan moeten geloven... ;-)

Nu goed, voorlopig geniet ik van het vakantiegevoel. Ik had een drukke dag op het werk maar geen stress-dag, gewoon goed vol en veel te doen, en ik kwam voldaan thuis. Tijdens het eten (waarbij we de kinderen wel weer moesten aansporen om verder te eten, niet 1 maar 5 keer), klom de stress-factor alweer iets hoger, maar na het eten hebben we het speelgoed opgeruimd en zijn we weer naar het dorp getrokken voor een laatste kermis-dagje. Kato kon maar niet genoeg krijgen van de kindermolen, en bij het eerste ritje wilde Sam het ook wel eens proberen. Mama ging er veiligheidshalve maar bij zitten en het was best ook, want hij weende al vlug en wilde terug naar papa aan de kant... Maar we hebben het ritje volgehouden, al is het voor Sam daarbij gebleven. Ze mochten dan nog eens eendjes vissen en hebben daarbij stoepkrijt gewonnen (we hadden niet genoeg punten voor twee kadootjes dus hebben mama en papa iets neutraals en nuttig gekozen, dik tegen de zin van de twee bengeltjes, maar even later vond Kato het toch wel een leuk emmertje en thuis heeft ze al zitten krijten).
We hebben ook geprobeerd een Bumba popje en een hondje te grijpen in het lunapark, maar dat lijkt ons tot nu toe onmogelijk (iemand trucs?).
Daarna zijn we met een echt hondje naar het parkje gaan hollen en rollebollen.

En... ook al moet ik deze week nog werken, ik ben al helemaal in vakantiestemming!

Kermis

2007-07-01T21:14:00.001+02:00

Met het einde van het schooljaar is er kermis in ons dorp.
Na Sams dutje fietsten we dus gisteren met ons vieren naar het dorpsplein en hebben het er eens van genomen. Kato mocht eerst op de kindermolen (Sam durft nog niet), daarna hebben we snoep gevangen in het lunapark, Kato en ik zijn samen een keer in de rups geweest en toen mochten ze nog eendjes vissen en kregen ze elk een speelgoedje, voor Kato een tasje (het hoeveelste zou het al zijn, vraag ik me af...) en voor Sam een lange vrachtwagen.
Daarna gingen we iets eten in de Canar Bizar, waar we vriendinnetje L en haar ouders tegenkwamen. Kato mocht met L nog enkele keren op de kindermolen, maar daarna was het echt wel tijd om naar huis te gaan. Geen tijd meer voor een badje maar nog een fles melk en yoghurt en bedje in.
Vanmiddag hebben we lang geaperitiefd met de buren, die 17 jaar getrouwd zijn en dit even met ons wilden vieren. Nootjes en chips, olijfjes en fetakaas en zelfs groententaart kwamen op tafel, met als gevolg dat het middageten er wat bij inschoot...
Om 14u gingen we allemaal wat rusten, de jongens (papa en Sam) gingen slapen in hun bed, terwijl de meiden beneden in de zetel naar een filmpje keken (Robin Hood).
Daarna een badje en opnieuw even naar de kermis. Dit keer beperkt tot eventjes kindermolen en eventjes eendjes vissen (make-up voor Kato en een tractor voor Sam) en toen hadden we het wel even gehad. We hebben nog heerlijk op een terrasje in het zonnetje gezeten maar toen was iedereen moe en wandelden we terug naar huis.
Helaas kreeg papa nog wat kindermolenbonnetjes van iemand cadeau, dus gaan we morgen NOG maar eens terug..... ;-)

Feest!

2007-06-25T21:17:00.000+02:00

't Werden prachtige verjaardagsfeesten! Zoals de foto's hieronder al tonen, was onze jarige dolblij met de vele cadeaus en met alle aandacht. Woensdag hadden we haar eerste kinderfeestje. Ze had mogen kiezen wie er mocht komen ('t werden enkel meisjes). Ze kwamen één voor één binnengedruppeld en Kato kreeg allerlei leuke cadeautjes. Ze werden allemaal geschminkt met bloemetjes en zonnetjes en gingen dan zelf ook hun handen en voeten schilderen...
Daarna kwam er natuurlijk een verkleedpartij, waarbij ik mijn best moest doen om voldoende gekleurde jurken, rokjes en bloesjes te voorschijn te halen.
Dan was het tijd voor de cake, samen met aardbeien en ijs!

Ze hebben verder nog samen buiten gespeeld en het was voor iedereen een fijne namiddag.

Op haar verjaardag zelf kreeg ze 's ochtends nog meer cadeaus en was heel blij met de ballonnen aan haar stoel! De postbode had ook kaarten gebracht en mama mocht ze voorlezen.
Op school mocht ze trakteren met cake en potloodjes voor de kinderen.

Zaterdag kwamen oma Musti en pépé al aan in Oostakker en Kato en Sam mochten er 's avonds logeren. Ook dat was al een feest!
Op zondag werden ze 's middags gebracht zodat wij de tijd hadden om alles voor te bereiden.
Eens iedereen er was, mocht ze haar cadeautjes uitpakken. Hele mooie kleren heeft ze gekregen, en een fietsmandje en een pennendoos en een stickerboek. En een poppenhuisje en een verhaaltjesboek. Bedankt Tante Ann voor de prachtige Dora jurk! (Jammer dat je er niet bij kon zijn, maar Kato begreep het wel. We zullen het zeker dubbel en dik inhalen in je nieuwe huisje)
Daarna kwam een grote aardbeientaart met slagroom en vier kaarsjes te voorschijn, en ze blies ze allemaal uit in 1 keer! Bravo Kato! Daarna at ze vooral de aardbeien, en minder taart.

Er werd veel gespeeld met de auto's die Sam had gekregen ("litje aan, litje uit", ja het zijn van die getunede ;-)) en met de ballonnen en met nichtje Nissa.

Het was echt wel een zware week voor onze kadeekes want vanmorgen kreeg ik ze haast niet wakker om kwart voor acht.........

Nu nog 1 weekje school, en dan..............................................

Vakantie!

hiep hiep hoera

2007-06-25T21:00:00.001+02:00

20 juni 2007: feestje met de andere kindjes

21 juni 2007: ECHT jarig, cadeautjes van mama en papa en Sam, en traktatie op school

24 juni 2007: feest voor oma's en opa's en tantes en nonkels

Nichtjes Nissa en Kato
Nichtje en neefje geven elkaar zoentjes

In actie

2007-06-20T22:16:00.000+02:00

(Een foto van gisteren die ik jullie niet wil onthouden, het legt de beweging goed vast......)

Vandaag hadden we Kato's verjaardagsfeestje voor haar beste vriendinnetjes. 't Was heel geslaagd! Ik heb de foto's zojuist op mijn pc gezet en bekeken, en ze zijn heel leuk, maar ik ben nu te moe om hierover verder verslag uit te brengen. Later meer.

Morgen wordt Kato VIER!

Exact vier jaar geleden zat ik op een feestje ter ere van een collega die met pensioen ging. Het was prachtig weer en heel gezellig! Ik had toen al een dag of drie heel zwakke weeën (al wist ik toen niet dat dit nog maar HEEL zwakke weeën waren ;-)), en de bevalling kon elk moment echt beginnen want ik was al een week overtijd. Maar zolang het nog ging, wilde ik dit feestje niet missen. Dus met pijn in de onderbuik reed ik met de auto naar Gent. Daar aangekomen nam ik me direct een stoel tussen alle anderen die stonden te aperitieven.

De hele avond moest ik af en toe op mijn ademhaling letten om een weetje weg te puffen. Gelukkig had ik steun van een collega die perfect wist wat ik doormaakte ;-) De anderen kwamen regelmatig bezorgd kijken of het nog wel ging, en sommigen begonnen te vrezen dat ik daar ter plekke zou bevallen :p

Tegen 23u begon ik te beseffen dat dit wel eens de echte start kon zijn, en omdat ik toch in de buurt van het ziekenhuis was, belde ik L dat hij best maar zelf kon komen. Hij werd gebracht door een vriend en we reden samen met onze auto naar het ziekenhuis. Om 0u ongeveer kwamen we daar aan. Het werd een lange nacht (midzomernacht dan nog), want Kato is pas geboren om 13u25.

Jaja, dat is al v-i-e-r j-a-a-r geleden........

zucht.......

Geboortefeest

2007-06-17T20:31:00.001+02:00

Vandaag mochten we naar het geboortefeest van een goede vriendin die ik al zeker een half jaar niet gezien heb. Het kwam er gewoon niet van in alle drukte, en we wonen niet echt dicht bij elkaar.

Ze zijn pas verhuisd naar een eigen woonst, haar haar is kortgeknipt en ze heeft er een nieuwe baby bij. En dat alles heb ik vandaag voor 't eerst gezien. We leken wel vreemden voor elkaar. Maar daar gaan we eens gauw verandering in brengen, de eerstvolgende keer dat we beiden een gaatje in onze agenda hebben, ga ik eens terug met mijn twee bengels zodat ze samen kunnen spelen met haar oudste kindje en dan kunnen we eens goed bijpraten.

Want goede vriendschappen, ook daar moet tijd voor gemaakt worden...

Merci N & N voor het gezellige feest!

Sam kreeg van een andere vriendin, die ook ver woont en die we niet vaak zien, een laat maar lekker onverwacht geboortekadootje: een magneetboek over bouwen. Een echte voltreffer, zo blijkt, want hij wou het overal meenemen. Zijn passie voor hijskranen, betonmolens en graafmachines is nog bijlange niet voorbij..... Bedankt K en S voor dit mooie kadootje, dat perfect in Sams leefwereld past !

Stickerboek

2007-06-16T16:40:00.000+02:00

Kato komt met haar stickerboek aangelopen, dat al maanden diep in de kast verborgen gezeten moet hebben.
"Mama, ik mag een sticker hé want ik ben flink!"
"Ja je bent flink, neem maar een sticker." Ze kiest de sticker met het kersje.
Sam komt kijken wat er aan de hand is en wil er ook eentje. Hij kiest een sticker met een eendje.
Kato zoekt waar het kersje en het eendje geplakt moeten worden in het boek. Het kersje vindt ze al snel en wordt mooi in het boek geplakt. Wanner ze het eendje vindt, wil Sam zijn stickertje niet geven en loopt weg.
Kato: "maar dat mag hoor mama, hij mag het hebben, het is helemaal voor Sam."

*smelt*

(Zou ik het dan toch allemaal nog zo slecht nog niet doen, als opvoeder?)

Mysterie opgelost

2007-06-12T20:55:00.000+02:00

15' zelf douchen en aankleden en lenzen indoen
3' kleren zoeken om aan te doen
5' kinderen wakker maken, vastnemen en naar beneden gaan
15' kinderen overtuigen om kleren aan te doen en ze aankleden
30' ontbijten (kids eten heel traag)
10' tandenpoetsen + jassen zoeken en aandoen
7' naar buiten, terug naar binnen om hetgeen ik vergeten ben, naar buiten, en in de auto zetten.

optelsommetje maakt 1 uur en 25 minuten

6u15 plus 1u25 maakt 7u40.
6u30 plus 1u25 maakt 7u55.

Aha!

Verkiezingen

2007-06-11T20:51:00.000+02:00

Ook ik ben niet zo tevreden met de uitslag van de verkiezingen. Al ben ik verre van een VLD'er, ik vond dat Verhofstadt zijn job wel goed deed. Ook voor sp.a/spirit vindt ik het jammer. Groen! is er gelukkig wel een beetje op vooruit gegaan, maar niet genoeg. En dat Vlaams belang weer stemmen wint, is op zijn minst zorgwekkend.

Tot zover dit onderwerp, over naar het leven van alledag...

Ik moet mijn ochtendplanning eens bijschaven. Elke dag doe ik er langer over dan gedacht. Soms denk ik: ik ben eens vroeg vandaag, ik zal snel de deur uit zijn, maar dan is het toch weer 8u voor ik het weet.

Ikzelf zet mijn wekker om 6u15, maar soms geraak ik er niet meteen uit en is het 6u30. Dan neem ik een douche. Afhankelijk van de slaap van de kinderen ga ik of alleen, of met 1 kind, of met 2 kinderen naar beneden. Meestal kleed ik hen eerst, maar soms zet ik ze ook wel eens voor tv om zelf nog wat te kunnen doen (ontbijttafel klaarzetten bv.). Dit zorgt echter altijd voor enkele minuten verlies, want ze protesteren toch wel een beetje als ik het afzet en willen dan niet dadelijk aan tafel gaan. Ik ga dit dus afschaffen, enkel in het weekend mogen ze 's ochtends tv kijken. Voilà.
Dit is wat ik me verder voorneem:
ik ga de kinderen altijd eerst kleden en dan pas gaan we met z'n drieën aan de ontbijttafel.
Ik smeer eerst hun boterhammen voor het ontbijt, dan de mijne voor het ontbijt en terwijl ik de mijne opeet, smeer ik die voor mee te nemen voor 's middags.
Daarna met z'n allen tanden poetsen, jassen aan, en de tassen staan al gereed van 's avonds.
Klaar!

Klinkt eenvoudig in theorie, toch?
Hoe lang denken jullie dat dit allemaal duurt: van het moment dat ik opsta tot het moment dat we in de auto zitten?
Even rekenen:
10' zelf douchen en aankleden
2' kinderen nemen en naar beneden gaan
10' kinderen aankleden
20' ontbijten (kids eten traag)
5' tandenpoetsen + jassen aan
3' naar buiten en in de auto zetten.

optelsommetje maakt 50 minuten.
Als mijn wekker om 6u15 staat en ik ook dan effectief opsta, dan zou ik dus om 7u05 moeten klaar zijn.
Ahum!
Hoe komt het dan dat ik meestal pas om 8u de deur uit vlieg?

Anyone?

Stokje

2007-06-08T22:09:00.000+02:00

Ik heb een "stokje" toegeworpen gekregen van San. Een stokje is in blogtaal een opdrachtje dat je moet uitvoeren en dat aan andere bloggers kan doorgegeven worden. Het is mijn eerste stokje, en op zich vind ik dat wel wijs, zo een vraag van iemand. Een teken dat men je interessant genoeg vindt... :p

De opdracht is: vertel de wereld vijf dingen die men nog niet van je weet.

Ahum, hier gaat 'ie:

1) Ik heb een probleem met treinen. Ik neem niet zo vaak de trein (in tegenstelling tot in mijn middelbare schooltijd), en ik ben altijd te onoplettend waardoor ik minuten tot uren tijd verlies. Zo ben ik onlangs aan de verkeerde halte afgestapt en moest een half uur wachten op de volgende verbinding. Ook recentelijk wachtte ik op een verbinding in Gent- Sint-Pieters met de Dampoort (een korte afstand, nog geen tien minuutjes), en ik dronk op m'n gemak een koffietje op een bankje, want er was nog geen trein te zien. Ineens keek ik op van het fluitje van de conducteur en toen bleek die trein, die slechts twee wagons omvatte, toch al de hele tijd aan dat perron te staan, evenwel een 100-tal meters verder. Ik liep met mijn bekertje in alle haasten naar dat treintje, maar de deuren waren al dicht en ik zag het onding voor mijn neus wegrijden...

2) Ik ben helemaal niet ad rem, waardoor ik vaak achteraf pas bedenk wat ik allemaal had kunnen zeggen, als iemand een onaangename opmerking maakt. Zeer vervelend, want dan is het vaak al te laat om de kwestie nog op te rakelen. In dat verband heb ik ook lichamelijk heel slechte reflexen, ik kom traag op gang. Zo heb ik bij het lopen wel 20 minuten nodig eer ik in form begin te komen... Ik heb me al afgevraagd wat ik in noodsituaties zou doen, bijvoorbeeld als de kinderen in gevaar zijn. Wellicht zit ik er dan eerst enkele seconden verdwaasd naar te kijken alvorens in actie te schieten.

3) Ik hoor helemaal niets als ik geconcentreerd ben. Dit is misschien erfelijk (mijn zus heeft er ook wat van), maar het wordt ook in stand gehouden en misschien versterkt door mijn werk. Ik deel samen met twee andere collega's één kleine kantoorruimte, en er is dikwijls wel eens iemand die hen iets moet vragen. Daarnaast staat onze deur altijd open en is er dus gewoon veel achtergrondlawaai van voorbijgaande collega's. Ik heb geleerd me voor dit lawaai af te sluiten wanneer ik geconcentreerd wil werken. Dit is echter een groot nadeel wanneer L me iets vraagt als ik aan de pc bezig ben, of naar tv kijk.

4) Ik slaap doorgaans goed, maar zo om de paar weken heb ik eens een slechte week, waarin ik elke nacht wakker word en urenlang de slaap niet kan vatten. Iemand een oplossing?

5) Ik kan niet onthouden wanneer ik iemand een verjaardagskaart moet sturen. Wanneer iemand iets bijzonders zal meemaken dan vergeet ik, de volgende keer dat ik die persoon dan zie, ernaar te vragen. Vaak schieten me overdag dingen te binnen die ik 's avonds thuis moet in orde brengen, maar - inderdaad - 's avonds ben ik die meestal weer vergeten...
Ik onthoud zelfs niet dat ik daar plantenextract pilletjes voor heb (maar dat schreef ik al eens eerder, dat herinner ik me dan wel weer).

Ik geef dit stokje (in Nederland zeggen ze "tagged") graag door aan Wahmama, An en Lilith.
Als jullie het willen vangen natuurlijk.

Zelfkennis

2007-06-06T22:13:00.001+02:00

"Nee-ee, ik wil da so-oo!
En als ik da wil, dan wil ik da!"